10 Kas 2008

Eski Tüfek Derki


Nazmi merhaba;

Yazılarını okuyorum. Bu yazını da okudum. Bir yazı yazdım ama herhalde bir hata oluştu ve ulaşamadı sanırım. Neyse...
Birlikte yıllarca gittiğimiz onca maç, deplasman çile sıkıntı dünyanın en güzel şeylerinden di... Ancak artık bir "salon cimbomlusu" bile sayılabilirim. Nedenini sen iyi biliyorsun, birincisi hiç bir zaman sevmediğim Fatih Terim'in bize yakışmayacak şekilde bir komplo ile Galatasarayımızın başına getirilmesi, Lobanowski'den sonra hayranı olduğum ikinci adam hocamızın derdest edilmesi idi. İkincisi ise son maçım dediğim maçta bir grup maymunun Galatasarayımızın alametlerine bürünerek HAGI ye koro halinde küfür etmesi idi. Biz adam okulundan mezunduk.

Yutamadık bunları. Galatasarayıma değil ama bize yakışmayan bu davranışlara tavır dı benimkisi. Doğrudur yanlıştır seni takip eden gönlü kocaman arkadaşların yorumuna bırakıyorum.
Ben haklıydım zaman bunu gösterdi. Ama olmayacak şeyler oldu. Bunları ben bile tahmin edemedim. Hala şampiyonluk sevinci ile tel örgülere tırmanıp formasını türübüne atan adamların güya hocalık dönemlerinde, yönettiği takımın Galatasarayımıza gol atamadığında yendiklerinde ya da yenildiklerinde ne maymunluklar yaptıklarını gördük tanıdık. Aferin di onlara!
Ama biz onlardan bağımsız aptalca bir sevgiyi ölünceye kadar taşıyacağız. Ne diyor Can Baba?

Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Ne renk olursa olsun kaşın gözün,
Karşındakinin gördüğüdür rengin..
Yaşadıklarını kar sayma:
Yaşadığın kadar yakınsın sonuna; ne kadar yaşarsan yaşa,
Sevdiğin kadardır ömrün..
Gülebildiğin kadar mutlusun.
Üzülme bil ki ağladığın kadar güleceksin
Sakın bitti sanma her şeyi,
Sevdiğin kadar sevileceksin.
Güneşin doğuşundadır doğanın sana verdiği değer
Ve karşındakine değer verdiğin kadar inansın.
Bir gün yalan söyleyeceksen eğer;
Bırak karşındaki sana güvendiği kadar inansın.
Ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret,
Ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın.
Unutma yağmurun yağdığı kadar ıslaksın,
Güneşin seni ısıttığı kadar sıcak.
Kendini yalnız hissetiğin kadar yalnızsın
Ve güçlü hissettiğin kadar güçlü.
Kendini güzel hissettiğin kadar güzelsin..
İşte budur hayat!
İşte budur yaşamak,
Bunu hatırladığın kadar yaşarsın
Bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün
Ve karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursun
Çiçek sulandığı kadar güzeldir,
Kuşlar ötebildiği kadar sevimli,
Bebek ağladığı kadar bebektir.
Ve herşeyi öğrendiğin kadar bilirsin bunu da öğren,
Sevdiğin kadar sevilirsin...

Biz onları geride bırakalım, hayatın her alanında değeri hakedene verelim. Sizlere kızıyorum. Hakan Ünsal, Gökmen Özdenak, Bülent Tulun sizin kafa yormanıza değmeyecek kadar sıradan adamlar. Ne olacak ki? Dünyasında sevgi olmayan, sorsan sevgi nedir diye, iki satır söyleyemeyen, yazamayan bu adamlar... Değmez...

Biz güzelliklerden bahsedelim. Beşiktaş gol attığında gülümsemeyen, soranlara "Bazı şeyler kolay unutulmuyor!" diyen erdemin adamı Lucescu'dan, Eskişehir'de taraftarı tarladan toplayan Metin Oktay'dan, adam oğlu adam HAGI den, polis copundan koruduğumuz kardeşim deyip kolarımın altına aldığım çocuktan, Hasan Şaş'tan, Vedat'tan, Emre'den, deplasmanda içeriye giremeyecek çocukları içeriye alışımızdan, Papazın Çayırına bayrağı diken delikanlı hocadan....

Bunlar yeter bize...Bizim farkımız bu eziklerden.

Fenerli bir türdür, normal insan fizyolojisi ile tanımlanamayacak garip bir organizmadır. Ama böyle bir tür var.. Normal ölçülere sığmayan ama yaşadığını görüp, tanımlayamadığımız bir organizma bu. Biz neye nefretle bakarsak onlar onu yaparlar. Gariptir ama böyle...

Bizde başkan başkandır, yönetici yöneticidir. Sevmek zorunda değilizdir. Biz takımımız dışında kimseyi sevmek zorunda değilizdir. Çoğu kez sevmeyiz de. Zoru severiz. 14 sene bekleriz keriziz der kendimizle dalga da geçeriz. Onlar Samsun'dan 4 maçta yirmiye yakın gol yiyip rakip futbolcuya saldırırlar. Kale direklerini yerlerinden sökerler. Kaptanlarını döğerler. Alkışlamak geleneklerinde yoktur. Biz bu ezikler dışında herkesi alkışlarız. Eziği alkışlamak alçaklıktır. Biz bunu affetmeyiz. Onlar için mazlum, hak sahibi yoktur. Espiri yetenekleri "nakıs" hatta sıfıra yakındır. Çünkü onlar ingilizcede "loser" bizim dilimizde "eziktir". Her şeyi çalıp çırparlar, marşları flamaları bile böyledir. Hep olgun meyvaların salatasını yaparlar. Ama kapları pistir. En iyi aşçıyı en iyi malzemeyi kullansalar da yaptıkları yemek bundandır yenilmez.

Misal, cümlesine şimdiki zamanda başlayıp gelecek zamanda bitiren Nihat Özdemir'dirler. Ne dediğini, niye dediğini anlamadığım halde cinlerimi tepeme çıkaran Hakan Bilal'dirler. Her cümlesine "Biz bunları biliyoruz, bizi konuşturmasınlar" diye garip bir giriş yapan adını andığımda bile tüylerim diken diken olan ezik türündedirler. Bunları anlayamamak için bir maç çıkışında Papazın çayırına gidip çıkan garip güruhu seyretmek yetecektir.

Gariptirler, acaiptirler, bir buçuk atakla, 0,5 golle gelen başarılara taparlar. Kafaları çalışmaz sürüdür bunlar. Cannes Fransa'da 4 çakar, bir yöneticileri 5 atarız der, Papazın Çayırını hınca hınç doldurur 5 tane daha yerler.

Bir de efsane söylemleri vardır. Her şeyin olduğu gibi bunun da anlamını bilmezler. Bilmeleri de gerekmez çünkü penguen tarzı bir sürü psikolojileri vardır. Efsane bir anlamıyla gerçek olmayan gelenekten ve dillerden taşınarak gelen söylencedir. Bir diğer anlamı ile de, yakın ya da uzak geçmişte yaşamış kişi ya da yaşanmış olayın büyüklüğünü ifade eden bir şeydir. Bunlarınki olsa olsa birincisi olabilir diyeceğim ama bunun olabilmesi için benim de bu toplumun bir ferdi olarak bu söylenceden haberim olsa gerektir. Oysa kerameti kendinden menkul bu zatların bu tevatürleri sadece kendilerinin bildikleri bir şey olması gerektir.

Bak dünkü maça, ne olduğunu anla bir yalan rüzgerı esti maç sonucunda. Faul diyen hakem -ki doğrusu da bu idi- endirekt dedi. Selçuk Ronaldinho golü attı. Koca yüreğin ayağı kısa geldi, gol oldu.Roberto sıradan vurdu kaleci perde yedi. Bir olasılıktı onca olasılığın içinde, şanslı sperm misali kazma olduğu kadar iğrenç adam kafayı koydu. Özeti bu... İki penaltı iki kırmızı çıkmadı. Ama sanki biz başka maç seyrettik ezik korosu başka.

Neden mi;

Sırrı yukarıda gizli. Bu memleket insan profili Fenerlidir, o nedenle çokturlar. Biz azız, az kalacağız herkes bir gün değil olabildiği zaman bizden olacak. Ve sonuç olarak "Eziğe Efsane Şarttır!" Tarih böyle yazar.

Okuyucu profilin gençler oluyor genelde. Bu yazıyı onlara hediye ediyorum. Hepsinin yüreklerinden ve gözbebeklerinden öpüyorum.Ne mutlu ezik değilim diyene!

Çetin


10 Kasım 2008 Pazartesi 18:41

11 yorum:

Genç dedi ki...

Çetin abi mükemmel bir analiz olmuş, 3 kere okudum doyamadım bir daha okuyacağım.. Lütfen yazadur...

Figueres dedi ki...

abi bu ne bicim yazidir, gozlerim doldu, sinirim kalkti.. ellerine saglik gercekten. vizyon ve hedef yoksunu zavallilar ile farkimiz daha iyi anlatilamazdi.

deNNis dedi ki...

abi harika bir yazi oLmus, kaLemine, beynine sagLik...
Emre A.'yi hep sevdim, bundan sonra da sevecegim... Kim ne derse desin,
Nazmi abinin dedigi gibi, bundan 20 sene sonra Galatasaray Veteran takiminda forma giyebiLecek bir oyuncudur benim icin.. Ve su andaki kadromuzda ne mutLu ki, o veteran takim formasini giymeye aday, gencecik birsuru oyuncumuz var...
Kadikoy'deki ezik ordusuna o hareketi yapmasi biLe yeter Arda'nin... ben anLadim onu.. Gerisi yaLan..
Hay turuncudan tok sarisina, visneye caLan kirmizisina asik oLdugum takim...Bir parcaLi formayi sevdim, gerisi yaLan...

aksilaz dedi ki...

cetin bey,
yıllardım ıcımde olan ancak bı turlu kelımelere dokemedıgım herseyi yazmıssınız.çok teşekkür eder bizde sizin ellerinizden öperiz...

Overdrive dedi ki...

yazınız için tebrik ve teşekkür ederim.

Adsız dedi ki...

Abi Devrim ben;
Hani Kocaelinde sampiyonluk golunde kendinden gecen sahis...
Bu pazar gunu ben yildim, yildirdilar beni, Arda'nin ipodla sahaya cikip fenerli arkadaslariyla hos-bes etmesini gorunce anlamistim zaten, bu bir centilmenlik gosterisi degil ezik yalakaligiydi, sonucunu hepimiz gorduk...Bir Tutuneker gibi bir Gutschow gibi bile olamadilar, gunumuz futbolcusu belki de hic bir zaman onlar gibi olamiyacak, bizde futbolcuya degil tasidiklari formaya bagirmaya devam edecegiz...En sevdigin futbolcu kim diye soruldugunda belkide cocuklugun vermis oldugu cevvallikle bir cirpida 7 futbolcu sayabilirken simdi Hagi'den sonra aklima adam gelmiyor. Ben yanarimda buna yanarim....
Saygilar

Nazmi Hasdemir dedi ki...

bızım kadar uzulen bır Hasan vardır. Arda'nın ugur ucarın kankası gokhan gonul. Idmandan sonra hepsı kalamışta. Konsantrasyon yok. Hakan şukur mac berabere bıter duyebiliyor. Bızım kadar kendilerine ınanmıyorlar.
cetin başkan göreve

hadesperado dedi ki...

vay Çetin baba, ne güzel bir yazı, eline beynine yüreğine sağlık...

Nazmi usta'ya da her zaman ki gibi selam olsun, bu yazıyı burada bizlerle paylaştığı için...

Ne mutlu ezik değilim diyene...

Uğur Tütüneker dediniz ya o saçlar sakallarla ceza sahasına dalışları geldi aklıma, vay be ne özlemişim!
modern futbol buysa ta içine...

erdem eker dedi ki...

Çetin abi ellerine sağlık, bundan sonra da konuk yazar olarak yazılarını bekliyoruz. Ne varsa eski tüfeklerde var zaten... ( Bu arada bizim uzun fena bozuldu yazına :D )

Adsız dedi ki...

Devrimim merhaba;

Hepinizi çok özledim, en çok da senin duru halini ve adam gibi duruşunu. Delikanlılığını.. Biz genç değiliz artık senin kadar biraz da derin bir aaah! var. Hep delikanlı kalacaksınız biliyorum. gözlerindeeen, gözlerinizden öpüyorum!

ömer dedi ki...

Harika bir yazı yazmıssınız, tebrik ediyorum. Bülent Timurlenk in saha dışından asist yapan bir hasan şaa inancı ve yüreği hakkında çok güzel bir yazısı vardı.
neden fenerliler kazandığı maçlardan sonra bile sinirli ve hazımsız oluyorlar. Maçı farka götürdükten sonra bile (galatasaray maçlarında) gözlerine takılan herşeye saldırıyorlar. bu durum sanırım büyük bir ezikliğin göstergesi. bu yazdığım eziklik alaycı bir uslup olarak değil gerçekten bir eziklik.