28 Ara 2012

Galatasaray'ın İlk Yarı Karnesi

Muslera; 1- Galatasaray'ın ilk yarıda en iyi futbolu oynayan oyuncuları, Asimo Semih başta olmak üzere ikinci Dani, sonradan sol beke yerleşen Riera, ve hadi imbiklerden süzelim, bu kadar kötü futbolcu içinden birini daha alalım desek, sürüngen Eboue'yi de sayarsak bu savunmanın arkasında kaleye ben geçsem toplam 22 gol yerdim. Ne yalan söyleyeyim Dünya'nın en büyük kalecisi diye yutturulan Muslera'nın yediği 20 golü ben de yerdim. 17 maçta 2 kurtarış yapabilmiş, onları da yerdim. Zaten toplamda 22 defa kaleye top geldi. Küllüm hepsini yerdim. Takım da en fazla 2 puan daha kaybetmiş olurdu. Ama emin olun topu oyuna ondan daha iyi sokardım. Galatasaray'ı bu kadar kötü oynatmazdım. Avrupa maçlarını da hesaba katarsak, Manu maçında iyi oynadı diyebiliriz. Penaltı kurtardı, hatta bir iki top daha çıkardı. Ne var ki İngiliz futbolcuya attığı çelmeyi, bir Türk'e atsaydı zaten o dakikadan sonra kalede olmayacaktı. Kurtardıkları boşa gitti, yenildik. Benim adım Muslera olacak, takıma 30 milyon yuroya mal olacağım, önüme 4 tane yabancı bek koyan Hocaya isyan ederdim. Ayıp be hoca derdim, korkma kalede ben varken 2 bek çok bile gerisini hücumda kullan derdim. Demek Galatasaray bekleri Servet-Gökhan-Sabri-Balta iken kalede Muslera olsaymış, akibeti Leo'dan, Zapata'dan beter olurmuş. Hatırlayın geçen sezona hemen hemen bu savunmayla başlayan Galatasaray'ın kalesinde iyot gibi ortaya çıkmak üzereyken, kazmalar iptal oldu da, kaleye top gelmeden sezonu tamamladı. Galatasaray'ın kalesinde kaleci yok.

Eboue; 2- İnsandan başka bir yaratık olsaymış, kesin sürüngen familyasından bir hayvan olurmuş. Sivas'ın bir köyüne gitse öküz toslasa yıkılmayacak kadar kuvvetlidir. Bir oturuşta bir kuzu yer, içtiği ilaçlar, aldığı vitaminler, giydirilen antrenmanlarla demirin, taşın, kuru tahtanın kuvvetine erişmiş. Yanından biri geçerken, pat dese o koca cüsseli adam asırlık çınar gibi devriliyor. Palavracı, yanına düşen çatapattan korkup, 5 dakika yalandan kıvrandı. 100 lerce defa uzun taç attı, attığı taçların tamamı bize kontra olarak döndü. Eboue'yi geçemeyen forveti odunla dövmek lazım. Futbol aklı Mazhar Osman'lık. 18 içine kadar tay gibi gidince hücum bekimiz çok iyi pas verecek diye umut ediyoruz, kafada beyin olmadığından ne yapacağına karar veremiyor. Top kullanma anında verdiği tüm kararlar yanlış. En gereksiz mevkide oynuyor, mahalle aralarında hala top oynayan, seyreden varsa dikkat etsin. Mahallede en kötü oyuncuyu sağ beke koyarlar. Bir sağ beke eşşek yükü para veren bizden başka keriz varsa ne olur bana haber versin. Bugün köy takımlarını tarasam, Galatasaray'da bırak para almayı, üstüne para vererek Eboue'den daha iyi sağ bek oynayacak 20 adam çıkarırım. Futbolcu değil.

Asimo Semih; 10- Florya'da yangın çıksa, deprem olsa, bomba atılsa ilk kurtarılacak futbolcudur. Galatasaray'ın en büyük futbolcusudur. Kestirmeden yazıp kurtulayım, Bülent Korkmaz dahil tüm zamanların en büyük stoperidir. Gökhan Zan'a ne kadar teşekkür etsek azdır. Gaziantep maçında yere düşmeyip sakatlanmasa, ardından hazreti Sümüklü oyuna girip atılmasa da Galatasaray 2 golün altından kalksa ben kendisini Kartalspor'da seyrediyor olacaktım. Benden başka da kimsenin bu katakulliden haberi olmayacaktı.  üzülsek mi sevinsek mi bilemiyorum, Galatasaray maçlarında top Asimo'ya gelse diye iç çekiyorum. İyi de Asimo iyi oynuyorsa, bilelim ki takım kötü oynuyor. Bir paradoks var ortalıkta, iyi bir Asimo'yu ancak Galatasaray her zaman böyle kötü oynarsa seyredebileceğiz. Çok yaşa çocuk, aman ha çocukluk edip de hemen büyüme.

Dani; 8- Atatürk hoca olsaydı bir numaralı futbolcusu Dani olurdu. Zekidir, çeviktir, ahlaklıdır. Kimi taraftar risk aldığı için olumsuz yönde eleştiriyor kendisini. Bana göre en büyük risk risk almamaktır. Risk almayıp, topun taca, auta çıkacak kadar ivmesi varsa dayayıp o koca kıçını topa refakat eden kazmalar, risk almayarak kendi mezarlarını kazmışlardır.Ben sporcuda delikanlılık ararım kardeşim. Büyük takım stoperi topu uzaklaştıracağım diye dağlara taşlara şişirmez. Gerekirse kaptırır, hatta risk alarak topun kendi kalesine girmesini bile sağlayabilir. Büyük takımsan yediğini çıkaracaksın. Gol yemeyelim diye 100 er kilodan 600 kilo adamı, küçük bir muz cumhuriyeti bütçesi parası vererek istihdam ediyorsan sen ne kadar büyük takım olursan ol, beynin küçük takım beyni olarak kalacaktır. Ben inanıyorum, Dani'yi bırakmıyorlar ileri çıksın. 10 maç üst üste istediği futbolu oynasın, istediği kadar hata yapsın, başta taraftar, sonra hoca arkasında dursun, Popescu'dan daha büyük stoperdir. Ama ve lakin, transferin ipek yolu, baharat yolu açılmış bulunmaktadır. Bizim futbola Dani gibi düşünen futbolcu yaramaz. Yarasa bile yedek kalacaktır, yerine alınacak futbolcu için şimdiden eşşek parayla yüklenmiştir bile. Bakalım hangi dolandırıcı stoper diye bir kazmayı Florya'ya kakalacak.

Riera; 7- Takımı futbol tanrıları kuruyor bizde. Adnan Polat küme maçları yerine Şampiyonluk maçları oynasaydı, ve de bala kısmete birini kazansaydı son maç seyrettiğimiz 11 den hiç kimse takımda olmayacaktı. Fatih Terim, Katar'a, Yunanistan'ın dandik bir takımına da gidememişse, hala Bodrum'da mercan avına çıkıyor olacaktı. Tüp Gaz Federasyonu amele Apo'yu kovup, 5. defa Tarim'i Milli Takım'ın başına getirmiş olacaktı muhtemelen. Gökhan- Servet muhteşem ikilisinin aynı maçta iptal olmasıyla yüce Gök Asimo'yu paketledi. Taraftarın kanser hücre deposu Hakan Balta, ortalama baltalığıyla devam edebilse bizim kadro gurubumuz içerisinde topu beyniyle oynayabilen, Endülüs'lü matadorumuz olduğundan haberimiz bile olmayacaktı. Zamanında Semih ve yarım takım verilerek alınmış muhteşem yedek Çağlar'ın futbol Tanrısı Bekir'in arkasında durduğu gibi biraz arkasında dursa da 40 metreden bir gol attırsa Riera, Galatasaray maçının olduğu saatlerde Baros'la tavla oynayacaktı. İşte hikmet diye buna derim, sen kalk 8-10 milyon yuro harca, Arda Turan'ın yasını tutmak için bir futbolcu aldır, o da oynayamasın, takım bul lan diye ekmeğini suyunu kes, adam gidecek yer bulamasın da başına bela kalsın. Elindeki iki sol bek, yarım bek edemesin, mecburiyetten Riera'yı oynat. Futbolcuda önce beyin olacak sonra yetenek. Riera'yı kaleye geçir Muslera'dan daha faydalı olur. Şimdi ne yapacak Hoca? aldı başına belayı. Riera takım bulamayıp, pasif direniş göstererek takımda kendine yer buldu. Takıma sol bek lazım, sol bek alsan Riera'yı kesemezsin, esas yerine göndereceksin. Oraya katır yükü parayla katır aldırmışsın, oynatmasan olmaz. Valla işin zor be Hocam. Allah'tan futbol tanrılarının sevgili Peygamberi sensin. Yatarsın bir istiareye kendiliğinden yukarısı ol der olur.

Selçuk İnan; 6- Selçuk İnan geçen yılki performansının altında oynuyor diyenler var, ben katılmıyorum. bana göre ne bir eksik ne bir fazla aynı topunu oynuyor. Geçen yıl önde Baros- Elmander ikilisi vardı, rakipleri bu sene olduğundan daha fazla ürküttüler. Futbol genel terazisi, karizma bakımından o ikili Burak-Umut ikilisine oranla her zaman daha ağır basardı. Savunmalar  iki futbolcumuza daha fazla emek harcadığından, Selçuk ve Melo'ya bu sene olduğundan daha fazla ekmek çıkıyordu. Selçuk'un attığı son paslar veya sondan bir önceki paslar bu sene çoğu zaman harcanıp tabelaya yansımadı. Kıl payı kaçan serbest vuruşları da hesaba katarsak,  pozisyon açısından geride kaldığı bir durum söz konusu değil. Yine hesap yapmadım, yapan varsa yapsın, Selçuk'un geçen seneden daha az koştuğunu sanmıyorum. Belki yeni vuruş teknikleri geliştirmesi lazım. Bu sene kornerler daha etkisiz oldu. Bu açıdan bakıldığında aynı futbolu ikinci yarıda da sürdürürse sezon sonunda futbolu geriledi diyebilirim. İlerleyemeyen her şey, teorik olarak gerilemiş demektir. Hele ki işin futbolculuk ise her sene aynı futbolu Messi bile oynasa gün gelir teneke bağlar gönderirler. Aman kardeşim, takımda ikinci adamımsın, ben çok nankör bir taraftarım, gözümden gönlümden düşeyim deme sakın.

Felipe Melo; 7- Takımdaki bütün yabancı futbolcuları devre arasında gönderseler, hatta yanında da  4 kişi hariç diğer Türk oyuncuları postalasalar benim futbolu seven gözlerimin arayacağı tek adamdır Melo. Oynadığı kadar oynayan bulunur, bulunmaz değil. Ama bir Melo daha bulamazsın. Beni tanıyanlar bilir kediden küçük köpekten bile tırsarım ben. Sayesinde dobermanları okşuyorum. En azından bendeki köpek korkusunu aldı götürdü. Takımda her zaman futbolcuya ihtiyaç olmaz. Bazen öyle bir maça çıkarsın, öyle bir duruma gelirsin ki o an sana futbolcu lazım değildir. Daha dündür, Manu maçında Arena'da bize futbolcu lazım değildi o anda. Tribünler pusmuş, cılız arabeske dönmüştü. Bir deli lazımdı, uçarak çaktı kafayı. kaleci kurtardı sandınız hepiniz, benim için o kafa 20 saniye önce atılmış goldü. Deli tribünleri ateşe verdi, Selçuk topa düzgün hızlanan ivmeyi verip, yer çekimine havale ettiğinde Arena ''bizim için Mançester'e koooooooooy'' diye avaz kustu. Zaten atılmıştı gol, tabela yazdırılacaktı sadece, Tay Burak'la beraber kontr-garantiye kafaya çıktı. Bu gol delinin golüydü, ve Galatasaray 11 inin olmazsa olmaz bir deli kontenjanı vardı. ben delimizden memnunum. Hırla, kudur savaş Melo her zaman yanındayım.

Hamit Altıntop; 4- Galatasaray ve tüm Türkiye takımları kadrosunun en kariyerli futbolcusudur. 200 üst düzey maçta ,10 milyon kişinin önünde maça çıkmıştır. Dünyanın en büyük 5 takımından ikisinde oynamış, Dünyanın en büyük hocası tarafından transfer edilmiş, çalıştırılmıştır. Diğer bütün futbolcular Galatasaray'a çıkmış, Hamit düşmüştür. Akhisarlı, Karabüklü futbolculara karşı oynayacak olmanın travmasını atlatamadığı ilk yarı boyunca görülmüştür. Galatasaray tarihinin en kısmetsiz futbolcusu Erdal Keser'di. Vurduğu toplar direkte patlar girmezken, Galatasaray tarihinin en kötü santraforlarından Dominik Yorfa kaval kemiğiyle doksana takardı. Hamit, Erdal Keser'den bu unvanı geri aldı. Bekir'in bile gol attığı sezonda vurduğu her top kale direklerinin sağlamlığını test ediyordu. Oynadığında takımın futbol aklını bir kaç IQ daha yukarı taşıdı. Kendisinden beklenen oyun henüz seyredilmedi. Büyük futbolcudur, büyük maçlara daha fazla konsantre olup daha iyi oynamıştır. Kendisini sıradan bir ligte, sıradan takımlara karşı oynadığına inandırdığı an, takımın en iyi futbolunu kendisi oynayacaktır. Biri dürtsün, Barca'ya, Dortmunt'a karşı oynamadığını söylesin. Uykudan uyan Hamit, alt tarafı oynayacağın en büyük maç Fenerbahçe maçı, gerisi senin antrenmanlarda oynadığın maçlardan bile kolay. Büyük futbolcusun, bu ülkede tek bacağınla bile oynarsın. hadi kolay gelsin kardeşim.

Nurettin Amrabat; 1- Kıta Afrikasından unutulmaz uzun mesafe koşucuları çıktı. Milyonlarca insan içinden 100 metreyi en hızlı koşabilen bir Afrikalı'yı olimpiyat tarihi yazmadı. Bu fırsatı kaçırmış yazık olmuş. Fatih Terim yüzde yüz isabetle ilk defa bir sporcu kazandırmıştı Galatasaray'a. Keşke 8 milyon yuro daha kazık attırsaydı da, Nurettin, Galatasaray atletizm takımına alınsaydı. Şerefsizim önümüzdeki olimpiyatta, sadece adı bizim adlara benziyor sevdiğimiz Jameyka'lı Hüseyin'e harbi Müslüman Nuri Amrabat nal toplatırdı. Kayseri'liden mal alınmaz, hiç bir şey bilmiyorsan bu ticari mottoyu bileceksin. Faslı'nın kafasına beyin falan yok, 50 maç oynasa ancak 1 maçta iyi oynadı görünür. Ben Burak olsam, top Nuri'ye gelince yerimden kıpırdayıp 10 kalori yakacak kadar bile koşmam. Diri kalmaya bakar, topun, kafasında beyni olan bir Galatasaray'lıya gelmesini beklerim. Umut Bulut olsam bir yolunu bulup döverim. Golcüleri maymuna çevirecek bir kanat oyuncusu, Gayseri'li Hurma'nın Fatih Terim marifetiyle Galatasaray'a geçirdiği kol saati.  Bakın göreceksiniz Hoca'nın başına bela olacak. Formda Riera ile futbol oynama özürlüsü Nuri'den biri yalandan sakatlanıp Terim'i kurtaracak. Futbolcu falan değil, madem bu kadar para verildi  en fazla masör Veli'ye yardımcı olsun. Bir zamanlar yazmıştım, Mustafa Sarp için Alberto Aynştayn beyni var demiştim. Haklı çıktım, Mustafa Sarp'ın Briç şampiyonluğu varmış. Nuri, bırak satrançı, tavlayı, pişti oynamasını biliyorsa Arena'da anırırım.

Tay Burak; 8- Kendisine Fenerbahçe'de oynarken bile dahil özel bir sempatim var, bu yüzden belki 1 puanı torpille vermiş olabilirim. Her oynadığı maçtan sonra üstüne koyan, ustalığını artıran nadir futbolculardandır. Hagi'yle, veya Prekazi'yle oyamış olsaydı, bir yılda en fazla gol atan futbolcu rekorunu Messi'ye bırakmazdı. Gevur'u hatırlayanınız pek yoktur, daha dündü ölüye gol attıran Hagi'nin golcüsü Tay Burak olsaydı sezon 15. maçta biterdi. Dünyanın en çok gol kaçıran golcüsü Hakan Şükür, yatsın kalksın jenerasyon programcısı Allah'ına bir kere de bu yüzden şükretsin. Galatasaray'ın kanatlarında futbolcu olmadığı halde durum budur, Hadi Hagi mazide kaldı, Şu an ki Riera sola çıkta, kaybettiğimiz Keita sağ açıkta olsa golsüz geçen maçına bahis basan taraftar gelsin Mahalle Takımı bankasından parasını tahsil etsin. Eğer, Nuri'yle, Emre Çolak'la soldan, Aydın'la sağdan gol arayan takımda seneye kovulur gider. Galatasaray'ın tabelacısı Tay Burak, seni futbolcu görünümlü kazma açıklara yem etmeyiz, koş oğlum. Çok daha büyük yarışlarda koşacağına yürekten inanıyorum.

Umut Bulut; 6- Peşin söyleyeyim ki kiralık futbolculara hep bir vesveseyle bakmışımdır. Melo misali iyi çıkarsa, ayrılacağımız kuşkusuyla fazla sevmemeye çalışırım. Kel misali kazmaysa da nasıl olsa gidecek diye takip etmem, oynadığı iyi oyun umurumda bile olmaz. Umut için net bir görüşüm bu yüzden oluşmadı. Bir bakıyorsun, Dünya'da hiç bir futbolcunun atamayacağı golü atıyor, bir bakıyorsun 10 metreye pas veremiyor. Kiralık olduğu için takım içinde de sanki bir ikinci planda gibi. Gol atamadığı maçta ilk değiştirilen oluyor. Maçlara banko oyuncu özgüveniyle çıkamıyor. Kulübede bir hareketlenme sezince çıkarılacakmış endişesiyle oyundan düşüyor. Hoca da kendisine karşı çok acımasız olduğundan, her ne kadar en çok gol atan futbolcu o olsa bile bence verimsiz bir ilk yarı geçirmiştir. Aslında yanlış transfer politikasına kurban gitmek üzredir. Takımın sırtında dinamit fıçısıyla oynayan futbolcusudur. Attı, attı, atamazsa Hasan Şaş'la sessiz film oynar. Bu şartlarda Messi'yi getirsen Barca'da attığının yarısını atamaz. Burak ile kendisinden biri fazla, oynamazsa en çok acıyacağım futbolcu Umut'tur.

Emre Çolak; 0- Bu boyda bu fizikte futbolcu olacaksan adın Maradona olcak, Saviola olacak, Messi olacak, değilse başka bir yolu daha var. Adın Emre Çolak'sa Fatih Terim'in manevi oğlu olup yürüyeceksin. Bir patronum vardı, kovacağı, sevmediği adamı, yükseltir, maaşına  4 misli zam yapar, müdür, genel müdür yapardı. Altına şoförlü araba verir, emrine sekreter bağlar ne oldum delisi yapardı. Altındaki elemanlar başlarındaki bu yeteneksiz müdürün şansına küfür eder, kendilerinin ne kadar bahtsız olduğuna hayıflanırlardı. Hak etmediği lüks yaşama anında konsantre olan eleman, boyut değiştirip sınıf atlardı. Geri dönüşün imkansız olduğu bir anda patron işten kovar, eleman bir daha iflah olmaz bir sefalete düşerdi. Emre Çolak'ın ayağına top geldiği anda inanın aklıma bizim Servet müdür aklıma gelir, adı aklımdan asla çıkmaz. İddia ediyorum Emre Çolak Galatasaray'dan ayrılsın PTT liginde bir takımda banko oynasın, Nurettin yüzünden Arena'da anırmıştım ya, Emre için  danalar gibi böğürürüm. Maçlar teker kişilik oynasa ben 35 Galatasaraylı futbolcu içinden Emre Çolak'ı tercih ederim. Adamı geçer, kaleyi şaşırır, adam yeniden basar, yine çalımlar, pas vermek zorunda olmadığından kuş kadar beyninin olmasının bir zararı yoktur. Bitmek tükenmek bir enerjisi olduğundan kendisi çalım yese bile yetişir. Kesin şampiyon oluruz. 11 kişilik takımda yeri en fazla devre arasında şaklabanlık yaparak ısınan futbolcuların arasıdır.

Yohan Elmander; 5- Kaleye, beklere doldurulan yabancı pasaportlu futbolcular yüzünden diken üstündedir. Nurettin kontenjanına takılıdır. Hoca attırdığı kazık yüzünden, tercihini Faslı'dan yana kullanmaktadır. Elmander ancak işler sarpa sardığında, kötü oynayan takım gol atamadığında veya galibiyetin üstüne yatarken son saniyede oyuna girebilmektedir. İbrahimoviç'le aynı takımda oynayabilen Elmander, Burak'la oynayamamaktadır. Bu şartlarda iyi oynamasını, goller atmasını beklemek, piyangodan para beklemekle aynı şeydir. Çıkar mı çıkar? Hoca ben olsam ne yapar yaparım, gerekirse kalecisiz oynarım Elmander'siz oynamam. Elmander ben olsam bu takımdan bir an önce ayrılır, başımın çaresine bakarım. Bu kadar kötü futbol oynayan takımda takıma giremiyorsam, ya çok kötü futbolcu olduğumu kabul eder istifa ederim, ya çok iyi futbolcuyum der, kaçar giderim. Fantastik gollerin golcüsü Elmander, burası Tekelistan, oynadığın lig KÜS(Koç-Ülker-Sabancı) ligi, bir zamanlar Lincoln'ü kesip, Yaser Yıldız'ı oynatan hocaların padişah olduğu ülkenin turnuvasıdır. Git, kurtar kendini, bizim ne gidecek yerimiz ne de Galatasaray'dan başka sevdamız var. Hendeği atlayamıyoruz, deveyi güdüyoruz, cefayı çekiyoruz, 100 senede bir de olsa sefayı sürüyoruz.


23 Ara 2012

El Sikko'ya Devam; Trabzonspor 0-0 Galatasaray

Verilmiş sadakamız varmış da medya maymunu, şebeği olmamışız. Aksi taktirde yarın sabah kovulmuştum. Eğer kovmamışlar ise de, bu maç için yazacak hiç bir şeyim yok diye not bırakır.kendim siktir olur giderdim. Elimde not kağıdı, maçı her zaman ki gibi dikkatle izledim, iki takıntılı futbolcumuzun istatistiğini tuttum. Fazla merak etmeyin, birincisi Amrabat'tı. Çıkana kadar 28 kere topla buluştu, bozuk saat bile günde iki defa doğruyu gösterir, bu küçük takımın, sıradan futbolcusu bir defa doğruyu gösterdi. Gözlerime inanamadım, gol pası verdi. Sanırım Burak'da aynı fikirdeydi, topu beklemedi, gol pozisyonu, tehlike bile olamadan kayboldu. 27 defa topu kaptırdı. Kendisini boka bakar gibi seyrettim. Bir şeye daha inanamadım, Fatih Terim ilk defa benimle aynı fikirdeydi, kementi salladı içeri doğru Amrabat'ı aldı.

Aslında klasik küçük takım hocası görüşüyle başladı maç. Ne olursa olsun, kazanan takım bozulmaz felsefesi aynı takımı sahaya çıkardı.İyi ki yenemedik, yoksa devre arasında misal Messi gelse yedek bekleyecekti. Demek ki İmparatore bir önceki maçta, sondan bir önceki kötü maçını oynadığının farkında değildi, olsaydı, ligin en kötü futbolunu bu gece oynamazdı. Kendi kalesine bir gol, ardından serbest vuruştan ikincisi, ve kaleye gelen ilk topun tabelaya yazılışıyla, Kadıköy'ü uçuruma göndermeyi yeterli görmüştü. Ve hafta boyunca yaptırdığı çalışmalarda, ilk 11 i hak eden bir futbolcu da çıkmamıştı. Ne yapsın Hoca? çıksa oynatmaz mı?

Tek rakip, bir gün önce çarpılmış, sonuç takıma motivasyon sağlayacağına, kasko vazifesi görmüş. pert olsak, yenilsek bile önemli değil modunda bir takım ve futbol seyrettik. Maçtan sonra yorum dinlemediğime yemin ederim.Muhtemelen Fatih Terim aldığı 1 puana sevinmiş, oynattığı futbolu, futbolcularını övmüştür. Polyanna, Allaha şükürcü taraftar neticeden memnundur muhakkak. Bizim gibi nankör, iyi oyun delisi olan, iyi oynasın ama yenilsin diyenler, kötü oynadıktan sonra alınan puana, puanlara lanet edenler için ızdırap maçıydı Trabzon'da maç diye tezgahlanan soytarılık.

Tutuklu kaldığım ikinci oyuncumuz Muslera'ydı. İki kere top kurtardı, beni şaşırttı. Şaşırmak iyidir, insana ufuk açar, şaşırmayan insanlar yarı ölüdür. 42 senedir maç seyrederim, 1000 maç seyretmiş olsam 2000 kaleci seyretmişim demektir. Kurtarışları tek eliyle yapan kaleci ilk defa gördüm. Kendisine gelen topları her maçta olduğu gibi şişirip rakibe attı. Gol yemediğimize göre Hatice'yi de mutlu etti.  Ve bu sene oynadığı en büyük maçını oynadı. Allah razı olsun.

Ne yazayım bilmiyorum, maçla ilgili hiç bir şey hatırlamıyorum. 40 gün 40 gece oynansa bırak golü gol pozisyonu bile olmayacak bir maçı izlemek durumunda kaldık. Maçı kalabalık bir kafede izledim. Homurdanmalardan, seyredenlerin çoğunun Fenerli olduğu anlaşılıyordu. Hayat garip, Fenerliler, Trabzon'un ocağına düşmüş, gol atması için gök tanrıya yalvarıyorlardı.Bir maç için edilen duaları, yukarısı dikkate almadı. Neticede adı büyük kendisi aşşağılık bir maç bitti. Benim için Galatasaray bu maçta yenilmiştir.

17 lig maçı izledik. Hiç birinde Galatasaray iyi oynamadı. Bu kadar kötü oyunla rakibine 6 puan fark attı. Beterin beteri var diye kendimizi teselli edecek değiliz. Bu kadar kötü futbolu büyük takıma, kendi takımıma yakıştıramıyorum. Sıkıldım, maçlar iptal 5 sene futbol yok deseler 6 puan farkla lider olmamıza rağmen ilk ben sevinirim. Fener maçından sonra yazdığım son  cümleyi ne yazık ki tekrarlıyorum.

Bu kadar kötü futbolu oynatanlara, oynayanlara yazıklar olsun. Şu resimdeki çatapatı atan Trabzonluya bin selam ediyorum. İki takım futbolcusuna birden taciz atışı yapan taraftar, bizim hislerimize tercüman olmuş. Keşke bu eyleme diğerleri de destek verip, Asimo Semih hariç bütün futbolcuları dövselermiş

19 Ara 2012

Bizim El Sikko'nun Kısa Hikayesi

KÜS( Koç, Ülker, Sabancı) futbol oligarşisinin tezgahladığı, Şansal Büyüka'nın şebeke liderliğini yaptığı ligimizin en büyük maçı oynandı 3 gün önce. Başka da maç yok zaten, diğerleri  şebekenin tahakkümünü tesis için oynatnak zorunda olduğu, her birinin değeri aynı olan sıra maçları. Şebekenin iki takımı arasındaki maçı seyretmek için biz taraf olanlar 1 seneyi maç maç sayıyoruz. Çok şükür ki bu iki takımdan birinin tarafındayız. Aksi halde inanın bu tahlilleri yaptıktan sonra başka bir takım taraftarı olsaydım, kesinlikle hiç bir maçı izlemezdim. Hoş, yine de kendi takımımı ve diğer takımın rakibini izlemekle sınırlıdır benim futbol severliğim. Ve yine çok şükür ki taraf olduğum takım, diğer takımı yenmiş o mübarek! 3 puanı almıştır. Nankörlük sayar çoğu ama işte yazmasak olmaz, söylemezsek çatlarız.

Tam 1 sene bekledik bu maçı, 42.000 imizden en az 20.000 imiz bu maç için aldı kombinelerini.Diğer 10.000 imiz Galatasaray tarihinin en karanlık karaborsa tuzağına düşüp bir asgari ücret ödeyerek doldurduk tribünleri. Önceki senelerde az da olsa delikanlılık vardı Biletiks kuyruklarında. Bir gece sabahlayarak, aç susuz bekleyerek de olsa bilet alınabiliyordu. Bu sene Abdurrahim şebeğinin sayesinde satılması gereken biletler çapulculara verildi. Büyük vurgun vuruldu, Galatasaray tribün tarihinin karaborsa rekoru kırıldı. Ve bizler maçın başlamasına 2 saat kala ilk uğrak, ilk savaş yerimiz olan tribünlerdeydik.

Misafir tribünü diye ayırdıkları, gelenlerin sesi duyulmasın, maçı seyredemesin diye pis cam paravanlarla kapladığı bölümde değil misafir, can düşmanı yaptırdıkları taraftarlardan hiç kimse yoktu. Bu yüzden cam paravan kaldırılmış, oraya da kendi taraftarımız yerleşmişti. Bu güzelim oyunu bizden alanlar, olay çıkar kaygısıyla misafir dedikleri taraftarları kovanlar, ultra modern localarında birlikteydiler elbette. Kayıkçı kavgalarını maç saatine kadar yapmışlar, maç öncesi Paper Moon'da birlikte yemek yemişler büyük bir medeniyet dersi vererek sevgili ortaklar yerlerini almışlardı. Onların kavgacı sarhoş, küfürbaz 2.500 kişisini bizim stada almayanlar, bizim pislik 2.500 taraftarımızın da karşı yakaya gitmemesi konusunda anlaşmışlardı. Bir bilselerdi oysa bizim 40 senedir yaptığımız kardeş kapışmalarından öteye gitmeyen kavgalarımız sayesinde onlar, güvenlikli, modern localarında oturuyorlardı.

Maçtan 1.5 saat falan önce Fenerbahçe kafilesi stada gelmiş durumdaydı. Futbolcularından Arena'yı görmeyenler sanırım kontrol için sahaya çıktılar. O sırada biz olanca hıncımızla kudurduk. Küfür etmekten gırtlağımız parçalandı, sahaya çıkanları, çıktığına pişman etmek için tezahürata başladık. Haklıydık, 100 senelik hınçtı bu alınması gereken. Bize böyle öğretiyordu yalama spor medyası ve onun maymunları. Aynı anda Amrabat ile Riara sahadaydı. Riera'nın sahaya çıkan Fenerbahçeli futbolcularla yaptığı şebekliği aynı takımdan arkadaşlarına bile yapmazdı. Tribünler sinirden kudurmuş, bizim şebek, Kuyt'u kucaklamış şakalaşıyordu. Maçın Fenerbahçe maçı olduğunu, önemini, kaybedildiğinde taraftarın yakalanacağı travmayı tahmin ediyorsa eşşek oğlu eşşek olayım. Bir küçük takımın orta ölçekli futbolcusu olarak futbol hayatını tamamlayacak olan Amrabat'ın taraftarı iplemez gördüm  bu saatten sonra benim baş çelişkimdir.

Başta söyledik, El Sikko'nun iki tarafından biriyiz. Üstelik kazanmışız, nedir bu memnuniyetsizlik? 1-0 olsun bizim olsun diyen neticecilerden olsak işimiz kolay. Hocaya tapınıp, futbolcularımızı Dünya çapında sanıp huzur içinde yaşayıp gideceğiz. Ne var ki biz Haticeciyiz, romantik taraftarız, sadece alınmış 3 puan bizi kesmez. Biz 6-0 yenilen takımın 4-0 olana kadar ki futbolunu arıyoruz. Rakibin kendi kalesine attığı golle çılgına dönen futbolcuları, Hocaları içimize sindiremiyoruz. Golü bulduktan sonra duran, 2. golü atmak için  en ufak bir gayret göstermeyen, kısaca tabelaya yatan bir takımın taraftarı olmak içimizi acıtıyor. Aldığı bütün topları şişiren bir küçük takım kalecisini izlemek için kombine almıyoruz. Bir zamanlar Rüştü'yü Dünyanın en büyük kalecisi diye yutturmuşlardı. Fenerbahçe tarihinin en başarısız dönemimin kalecisiydi oysa Rüştü. 2 tane yediği maçta 5 tane kurtararak kendini Barca kalesinde bile bulmuştu. Ta ki halk çocukları, Fikirtepe Fenerlileri foyasını otaya çıkarıp dövene kadar hepimiz öyle sanıyorduk. Şimdi aynı yutturmaca Muslera üzerine yapılıyor. En fazla bir başaltı takım kalecisidir. Kalesine çok top gelecek, 2 sini yiyecek, 8 ini kurtaracak, topu 80 metre ileriye tepikleyecek, karşı takımın atağını başlatacak, hiç bir büyük maçı alamayacak, küçük bir muz cumhuriyeti merkez bankası parasını indirip, uzayacaktır. Maç boyunca en az 30 defa topu Fenerbahçelilere teslim etti, 30 defa benden küfür yedi. Varsın benim dışındaki Galatasaraylıların büyük kalecisi olsun, benim için Galatasaray kalecisi değildir. Bu maçtan sonra artık kendisi hakkında olumsuz bir şey yazmam, istediği kadar yiyebilir, yok hükmündedir.

El Sikko maçına çıkan Fenerbahçe, bizimle birlikte ligin en kötü futbol oynayan takımıdır. 2-1 yenilmeye dünden razı bir Hocası vardı kenarda. 2-1 yenilmek için en güzel skordur. 1-0 dan iyidir, neticede gol atmıştır, hakem hatası olmasa, biraz şansı olsa, o çalımı yemese, bu pası atsa, 3 dakika daha olsa gibi, yüzlerce bahanesi vardır 2-1 yenilen takımın hocasının. Rezil olmaz, kovulma riski yoktur, hele ki seyircisi olmadan cehennem gibi stadyumdan beraberliğe ramak kala ayrılmıştır. Afferin lan san Büyük takımın başına geçmeyi başarabilmiş küçük takım hocası. Karşı takımın kalesinde kaleci bile yok, sol bekin sağ ayağıyla gelişi güzel vurmuş golü bulmuşsun. Takımının tek şut atabilen, serbest vuruş kullanabilen, penaltı olsa topun başına gönderebileceğin futbolcunu kötü oynadı zannıyla oyundan alıp, beni rahatlattın. Oysa senin sahadaki en kötü futbolcun Meyreles ve Mehmet Topal'dı. Büyük maç nasıl yönetilir zerre kadar bilgin olsaydı, 10 kişi kalmayacaktın. Yaptığın değişikliği İmparator fark etmiş olamazdı. Olsaydı, senin 2-1 e bile razı olduğunu anlayacaktı. Sahanın en kötü futbolcusu Amrabat'ı çıkarıp, Elmander'i oyuna alacaktı, yediği farkı, fazlasıyla çıkaracaktı. Ama koskoca İmparator, 2-1 e yatıyor, Umut'u çıkarıp, orta sahaya bir sigorta daha monte ediyordu. Umurunda değildi tabi, El Sikko'yu maç sanıp, Dünyanın dört bir tarafına dağılmış taraf olmayan futbol severlerin izlediği şov. Yana, geriye yapılan paslar, ileriye doldurulan toplar, gol atmak istemeyen takıma karşı kaleyi savunmak 3 puanı almak.

Kötü futbol oynayarak dakikalar tükendi. Taraftar coşamıyor, hezimetten vazgeçip, her an yenebilecek bir kaza golünün endişesinden bağıramıyor. Islık çalarak rakip takımın oyun oynamasına izin vermiyor, 3 dakika uzatmalara takımın önde girmesine yardımcı oluyordu. Her ihtimale karşı İmparator zamandan çalmak için oyuncu değiştiriyor. Belki de son anda Elmander'i sokarken Amrabat çıkarılıp, o karambolde hükmen yenilgi önleniyordu. Ve nihayet acemi büyük maç hakeminin düdüğü, El Sikko'yu Galatasaray kazandı diye ötüyordu.

Fenerbahçenin bu kadar kötü oynadığı bir maçta en iyi futbolu Asimo Semih oynadı. Çünkü top ne zaman bizim takıma gelse en kısa zamanda Fenerlilere veriliyor, Fenerbahçe ataklarında da top Sow'a aktarılmak isteniyor, Sow'da karşısında Asimo'yu buluyordu. Hepsinde de Asimo galip geldiğinden, bir stoper, karşı takım hiç atak yapmadığı halde maçın adamı oluyordu. Takımın en büyük futbolcusu Asimo Semih'se, ve benim en çok sevdiğim futbolcu bir stoperse Galatasaray'a yazık olmuştur. Maça Asimo'nun oynayacağı büyük futbolu seyretmeye gitmek nasıl bir ironidir? Asimo'ya top gelsin diye, Yusuf Yusuf maç seyredilir mi?

Tribün hayatım Fener maçlarıyla geçti. 42 senedir gitmediğim Fener maçı 3 değildir. İlk defa maç bitiminde Fener'i yendik diye sevinemedim. Galatasaray tribünlerinin de bir Fener galibiyeti coşkusu yoktu. Hiç kimse aptal değil, takımının galibiyeti bir yere kadar taraftarı idare ediyor. Maçtan sonra Hoca Amrabat'ın çok iyi oynadığını söylemiş. kendi aldığı futbolcunun oynadığı futbol güzel görünüyor demek. Sahanın uzak ara en kötü futbolcusuydu. Eskiden olsa sabaha kadar televizyonlardan zevkle şebekleri dinlerdim, hiç birini dinlemedim. Fener galibiyetinden sonra bütün gazeteleri alır medya maymunları ne yazmış diye okurdum, hiç birini okumadım. İddia ediyorum, ortalama bir taraftar hepsinden daha iyi analiz edebilir, yazabilir.

El Sikko'nun ilk maçı geçti. Biz sıramızı savdık, galip gelerek atlattık. Taraftar olarak elimizden gelenin de fazlasını yaptık. Maçın başında unutulmayacak bir tribün gösterisi sunduk. Anlayan, etkilenen futbolcularımızı, Hamit'i, Melo'yu, Riera'yı, Asimo'yu, Burak'ı, Selçuk'u oynattık. Değil 50, 100.000 kişi bağırsak bile umurunda olmayan futbolcularımıza katkımız olmadı. Rakip takımı ürküttük,( isteyene ispatlarım) Bekir'in kendi kalesine gol atacağını söyledik, attırdık. Çok kötü futbol oynayan takımımızı farklı lider olarak devre tatiline gönderdik. Şimdi artık günleri, maçları Fenerbahçeliler saysın. O maça kadar umutları kalsın diye Başkanları Cüppeli Ahmet'i devreye soksun, o zamana kadar da Şebeke, sırtımızdan, gırtlağımızdan, takım sevgimizden nemalansın.

Ülkenin en büyük maçını bu kadar kötü oynayan, oynatanlar hepinize yazıklar olsun.

17 Ara 2012

Burası Arena Alayına Gider; Galatasaray 2-1 Fenerbahçe

En sevmediğim şeyi yaparak başlıyorum. Geçen hafta oynanan Fener maçında twit atmışım, Bekir'den en geç bizim maçta kendi kalesine gol bekliyorum yazmışım. Bugün bu maç öncesi görülerimi yazmışım. Bekir en büyük kozumuz olacak demişim. Selçuk İnan'dan serbest vuruş golü beklemişiz. Hamit'ten bir füze golü olur demişiz. Hamit'in Erdal Keser'den çok daha şanssız bir futbolcu olduğu gerçeğini atlamışız. 2-0 galibiyete fit olmamışız. Sidik zoruyla kazanmışız. Belki çok haklı bir nedenle takım galibiyeti koruma yolunu seçti, bu yüzden bizi yanıltmış olabilir. Netice itibarıyla takım ve futbolcular beni bir kez daha haklı çıkarmışlardır. Helal   olsun.

Galatasaray taraftarı gerek şovuyla, gerek ürkütücü görüntüsüyle maç öncesi ve maç süresi boyunca unutulmaz bir büyük takım taraftarı olduğunu bir kez daha, bir maç daha dosta düşmana gösterdi. Kareografi dalında taraftar oskarının şimdiden sahibidir. Kendisine ait desibel rekorunu da muhtemelen kırarak görevini yapmış, takıma maksimum katkıyı yapmış, rakibe cehennem gibi çökmüştür.

Maç öncesi takımlar daha ısınmak için bile sahaya çıkmamışken, meraktan bir iki Fenerli sahaya çıktı. Aynı anda tamamen yerini almamış taraftar olağanüstü gerilimli bir gürültüyle sahayı gezmeye çıkan Fenerlilere sahayı 1 saat önceden dar etme düşüncesindeydi. Aynı şekilde Amrabat ve uzaktan çözemediğim bir Galatasaray futbolcusu da sahaya çıkmıştı. taraftarın kudurduğu anda her iki takım futbolcularının şakalaşmaları, şebeklik yapmaları hiç hoş görüntü değildi, bizim gibi tecrübeli taraftarlar için. Biz yırtınırken, bizim futbolcuların konsantre bozmak yerine sanki moral verir gibi samimiyeti maçın başında beni tedirgin etti. Eğer yenemeseydik bu futbolcuların benden çekeceği vardı. Yine de yendik diye sümen altı yapacak değilim.

Takım çıkabileceği en iyi kadroyla sahadaydı. Maçın başında da beklenildiği gibi çöktü. Üst üste kazanılan kornerler nedense Selçuk İnan'ın çok kötü kullanımlarıyla heba oldu. Belki önceden çalışılmış ön direk atışlarıydı, hiç biri tehlike bile yaratamadı. Riera için ters taraftan kullanılan serbest vuruş, 18 içine kaleye doğru süzülürken zaten ayaktaydık da gol diye hepimizin boyu 20 şer santim daha uzadı. Ayaktayken ayağa kalkarak fiziğe meydan okuduğumuz anda,2o futbolcudan biri kaleye girmekte olan topa yardımcı oldu. Bir kazma, rövaşata golü atmışsa şayet, çok kısa zamanda kendi kalesine gol atardı. Futbolun kendi metafiziği, futbola adaleti kendisi getirirdi. Bekir bizi fazla bekletmedi.

Bizim gibi romantik, devrimci Galatasaraylılar erken gelen golden sonra, üstelik o ana kadar çok da iyi oynarken şu diyeti ödemeyi beklerdi. Senmisin fazla iyimser olan. Sanki takıma görünmez bir el değdi, o dakikadan sonra klasik Galatasaray kötü futbolu sahnedeydi. Top bizdeyken, yana geriye paslarla tabelayı tutmaya başladılar. İleriye doğru yapılan hamlelerde de topu kaybettiler. Top Fenerdeyken, Fenerliler topu bizden daha iyi kullanıyorlardı. Önceleri çok iyi oynadığı maçları bile kaybeden Galatasaraylı futbolcular içerisinde, Fener fobisi olan futbolcu kalmamasına rağmen, belki de ne olursa olsun bu maçı kazanalım düşüncesi iyi futbol oynama düşüncesinin önüne geçti. Futbolsuz geçen dakikalar, Fenerbahçe'nin işine geliyordu. Kötü futbol, taraftarın gazını, baskısını sıfırladı. Her zamanki gibi kaleye ilk gelen top, kalemize girerken sessizliğin sesi de desibel rekoruna ortak oldu.

Bir Fener maçından sonra yazmak istemezdim, ama tam zamanıdır şimdi. Bu kaleciyle Galatasaray'ın güzel futbol oynamasının imkanı yoktur. Galatasaray kalesine gelen her topta ben endişe duyuyorsam, Galatasaray kalesinde kaleci benim için kötüdür. Muslera'nın akıl hocasının Taffarel olduğuna inanamıyorum.Maçın bitmesine 70 dakika varken koskoca Galatasaray'ın kalecisi vakit geçiriyorsa, kendisine gelen her topu şişirerek oyuna sokuyorsa, hiç bir büyük kurtarış yapamıyorsa, Galatasaray iyi oyun oynamak için başka yöntemler aramak ve bulmak durumundadır. Bu gece bu maç hezimetle bitmemişse tek sebebi Muslera'dır. Takımın zaten mevcut olan global kötü oyununun daha da kötü olmasına çanak tutmuştur. kalesine gelen ilk topu bu sene her maçta olduğu gibi yemiştir. Afiyet olsun, kardeşim.

Hafta içinde Selçuk İnan'ın ekstra serbest vuruş antrenmanı yaptığı tüyosu geldi. Tüyo sağlam kaynaktan olduğu için sağlam bir yerden serbest vuruş kazanırsak atar diye kehanette bulunduk. Tam Selçuk'luk noktaya dikildi top. Sanki Fenerli futbolcular başlarına gelecekleri bilir gibiydiler. Acemi büyük maç hakeminin işini zorlaştırıp, barajı mümkün olduğu ölçüde yakın kuruyorlardı. Usta, ölçtü, biçti teraziye aldı, denklemi çözdü vurduğunda Volkan kısmi felç geçiriyordu.  Tekrar öne geçtik. Temkinli Galatasaraylılar hezimeti, 1-0 olsun bizim olsuna feda ettiler. Haklıydılar, önceki sezon tek kale oynadıkları 5 lik maçı kaybedip, Şampiyonluğu riske sokup, son maçı doktor kontrolünde seyretmişlerdi. Hoca da aynı görüşteydi ki, ikinci yarı orta sahayı Yekta'yı alarak 5 ledi. Varsın hezimetin hesabi başka maça kalsındı, şimdi işi garantiye alma zamanıydı.

Fatih Terim, Aykut'tan tırsacak hoca değildi elbette. Ama işte şu kör talih, bari bu maçta maça karışmasaydı. Fakat inanılır gibi değildi, Aykut, Baroni'yi oyundan çıkarıp, Sezer'i oyuna aldı. Fener değişikliğini Fatih Terim yapsa ancak bu değişikliği yapardı. Galatasaray'ın kalesinde atılan her şutu yeme olasılığı büyük kaleci varken, şutu en iyi atabilen Fener futbolcusu oyundan çıkarken benim içimi tarifi imkansız bir huzur kapladı. Kulübelerdeki patronaj, orantısız güç, haksız rekabetti. AKP iktidarına cillop gibi Kemal Kılıçdaroğlu muhalefeti misali, Aykut Hoca'da Fener'in başında kaldığı sürece biz bu iktidardan inmeyiz. Bu yüzden 5-0 yeneceğimize 2-1 yenelim daha iyiydi. Olabilecek en iyi skorla yenilmişti Aykut, yönetim arkasına duracaktı.

Maçın başında ilk çağrılan futbolcu ısrarla tüm tribünler için Hamit Altıntop'tu. Seyrettiğim en iyi Hamit'ti. Gol atsa daha iyi olacak diyenlerden değilim. Hamit büyük bir futbolcudur, amatörce takıntıları olmaz. Futbol aklı,  büyük maç tecrübesiyle ikinci yarıya damgasını vuracağına yürekten inanıyorum. Riera ile birlikte takımın en iyi futbolcusuydu. Asimo özellikle ikinci yarıda, Fenerbahçe'nin gireni çıkarmak için var gücüyle saldırmaya çalışan Sow'a karşı büyük üstünlük sağladı. Aşırı güveni dolayısıyla zaman zaman sakatlık yapan Dani ile artık takımın savunmasını üstlendiler. Oynadıkça bu ikili daha iyi olacak. Yalnız kaleciden top almamaları eğer taktik gereği değilse büyük eksiklik. Savunmanın sağındaki Eboue'ye bu sene takıntılıyım. Her zaman söylüyorum, öküz toslasa yıkılmayacak dev adam, en ufak bir temasta kendini yere atıyor. Hatta hiç bir şey gelmese bile, geçen haftaki gibi bir ''pat'' dedi 4 dakika yerde yatmıştı. Ben böyle sahtekar futbolcuları hiç sevmem, biraz delikanlı ol lan. 18 içine kadar iyi geliyor, orada Hamit'teki akılın yarısı olmadığından yanlış tercih yapıyor. Biraz akıllı tercih yapsa bugün iki gol atar veya attırırdı.

Maçtan dönerken radyo yorumlarını dinledik. Amrabat için çok iyi oynadığı söyleniyordu. Hoca'da çok beğenmiş, alkışlatmak için çıkardığını söylemiş. Ben başka maç seyretmediysem sahanın uzak ara en kötü futbolcusuydu. Diğeri Muslera'ydı. Amrabat tek bir kere bile adam eksiltemeden, tek bir iyi orta yapamadan nasıl çok iyi oynamış anlayamadım. Bir kere nasıl olduysa dengesiz bir orta yaptı, Burak yetişip dokunamadı. Bir keresinde de kötü futbolcu olduğu işimize yaradı, topu alıp gitmek yerine kazmaca tepikledi, top rakibe çarpıp avuta çıktı. Maçın sonlarına doğru Fener 10 kişi kalmasına rağmen oyun şeklimizde bir değişiklik olmadı. Temkinli, garantili, kaskolu oyuna devam ederek olursa 3. golü aradık, olmazsa da cengaverliğin anlamı yoktu. Ne kadar atarsan at 3 puan veriyorlardı. Artık ikinci maçta 2. averaj hesabı yapılacak duruma gelmeyiz umarım.Hoca maçı bağlamaya karar verdiğine göre yaptığı hamleler yerindeydi.Galatasaray bu kadar kötü futbol oynadığı sezonun tam ortasında 5 puan fark atmışsa, ikinci yarıya tabanca gibi girip vitesi birer ikişer arttırırsa fark iyice açılır.

Son olarak şunu söylemeden geçmeyeyim. Sanki bizim için maç eleme maçı gibiydi. Yendik ama avantajlı bir skor alamamışız gibiydi. Bir Fener maçı galibiyeti havamız yoktu. Gerçi benim için maç öncesi çok heyecanlı ve önemliydi. Maç bitiminde tabela hezimet yazmadığı sürece de bu maçın Akhisar maçından bir farkı yoktu.

8 Ara 2012

Galatasaray Forması; Sivasspor 1-3 Galatasaray

Maçın sonundan başlayalım yazmaya, bakalım başına doğru ne çıkacak? Son düdük çaldığında net olarak söyleyebilirim, son 10 yılın en kötü Galatasarayını seyrettim. Ve Fatih Terim'e bir soru sormak durumundayım. Sorumdan önce görüşümü yazayım, eğer Hoca Reykart veya başka biri olsa kesin hırsız derdim. Bu Kel'i durum 2 farklı lehineyken son dakika niçin oyuna aldın? ben bilirim, sen anlamazsınla geçiştirilecek bir şey değil. Futbol hayatını bitirmiş emekli bir hokkabazın 25 maçlık kotasını mı dolduruyorsun Hocam? 2 tane yerim diye  tırsacak adam olmadığına göre, Galatasaray'ımı soyduracaksın?

Ligin en zor deplasmanından çok kolay bir galibiyet almış takımı eleştirmek adaletli değil. Halimize şükredelim, Fener maçı öncesi takımın olmasa bile taraftarın motivasyonunu tavan yapan tabelayı bu maç için dikkate alalım. Ve filimi geriye doğru sarmayı deneyelim. Bol bol taç atışı seyrettik. Daha çok sağ taraftan, Eboue'nin kullandığı uzun taçların tamamı rakibe gitti. Ne işe yaradığını bir bilen bana anlatsa şu uzun taçların?  Sol taraftakinin Galatasaray kaptanı olduğunu da midem kaldırmıyor. Top kaptırma rekoru kırdı bu maçta. Onunda kullandığı bütün taçlar rakibe gitti. Maçın ortalarına gitmeden bir teorem ortaya atalım. Bu ligin en kötü teknik direktörü Rıza Çalımbay'dır. Bu kadar kötü bir takıma, bu kadar kötü bir sol beki olan takıma yenilen hocayı, ben başkan olsam maçtan sonra kovardım. Kaleci mi değilmi belli olmayan biri var karşı kalede, attığın tek şut tabelaya gol olarak yazılmış, daha sonra tek şut çekemediğin gibi, şut çekme ihtimali olan tek futbolcunu da oyundan alıyorsun. Fenerli olsam şike yaptı diye iftira atardım.

Gözümü açık tutmak için viskiye saldırdığım dakikalarda Emre Çolak'ı gördüm oyunda. Uyukluyordum, her halde yanlış gördüm, televizyonu da kapattığım için emin değilim. Eğer oynadıysa, Galatasaray futbolunun hali içler acısıydı. Hani zengin adam bir toplulukta itibar görür, anlattığı fıkraya gülünür ya, aynı o hesap. Emre Çolak koskoca Galatasaray'da forma giymeyi, para sahibi kıro gibi görüyor. Havasından geçilmiyor, etrafındakilerden de itibar görsün istiyor. Delikanlı bir kasap futbolcuya şimdiye kadar rastlamamış olması büyük mucize. Kocalispor'da 25-30 sene önce Soner diye bir futbol kasabı vardı, Emre topla bulaşamadığı anda aklıma geldi. Eğer oynuyor olsaydı kulakları çınlasın, şerefsizim o taç çizgisi civarını ona mezar ederdi.(Hatırlayan hatırlar, hatırlamayanlar eğer ulaşabilirler ise İlyas Tüfekçi'ye, Uğur Tütüneker'e sorsunlar)

İyi bir kumarbazsan, Aydın'ı ne zaman oynatacağını bileceksin. Maçlar 20 dakika olsa Dünyanın en büyük futbolcusu her halde Aydın Yılmaz olurdu. Maç bitti, yarım saat geçti, biri sorsa ilk 11 oynadın mı? diye sorsa, emin olarak cevap veremez. Ruletteki çiçek, geldi mi servet sahibisin, büyük ihtimal gelmez ocağına incir ağacı diker. Hocaları maymun eden futbolcuların başında geliyor. Tam kovulacak, tarihi bir gol atıp futbolcu esami listesini yeniden yapılandırır. Nurettin'i yazmıyorum bile, bomba yüklü kamyonet. Kötü desek, golü attırdı ya nankör bunak derler. Benim için değişmez bir kolpa bilezik. Büyük kazık.

Selçuk İnan sanırım futbol hayatının en kötü maçını oynadı. Büyük bir zaferden sonra, küçük bir muharebeyi kaybedecek kadar kötü olmaya hakkı yok. Fener maçını düşünüyorsan çok daha kötü. Nesini düşüneceksin? Bu takımın oynayacağı en kolay maç olacak. Aklın hala Şampiyonlar Liginde ise, aman aklından sakın çıkarma. O düzey maçları oynamanın tek yolu, bu düzey maçları kazanmaktan geçiyor çünkü.

Elimde imbik var, çok dikkatli süzüyorum futbolcularımızı. Deplasmanda, hele o unutulmaz Şampiyonlar Ligi macerasından sonra rahat galibiyet alan takımdan iyi oynayan yok mu diye? Top oynamadan, pas yapmadan, pozisyona girmeden, şu çekmeden bu kadar rahat kazanan takım haftaya ''Yeteneksizsiniz'' programında yarışsın, orada birinci olur. Asimo bu maç Dani'ye geçildi. Dani sanki iyi oynadı gibiydi. Topla az buluşmasına rağmen Yekta dokunduğu topları genelde olumlu kullandı. Golcüler işini erken bitirip, istirahate çekildi. Golcüler derken Umut'a dokunalım. bir futbolcu o pozisyonda o topa vurup o golü atabiliyorsa, çok daha kolay pozisyonlarda gol beklemek hakkımız.

Maçın başlama düdüğüne yaklaşıyorum. Galatasaray kalesi Allaha emanetti. Maç başlamadan 1-0 yeniktik zaten. Bu durumu bilen Futbol Tanrısı marifetiyle maç başlar başlamaz öne geçtik. Yani siz öyle sandınız, aslında metafizik olarak maç eşitlenmişti. Sonrasında da o turu atlayan takımı cezalandırmak, Tanrılığa sığmazdı. Kaleye itici bir mıknatıs yerleştirildi, girmeyen topları Ufuk, kendisi kurtardı sanarak rahatladı.

Maç kadrosu önümüze geldiğinde yabancı futbolcuların alayının olmadığını gördük. Maç sıradan bir lig maçı olmasa, misal Barca'ya karşı bu takımla oynasak, bir düşünün tam bir korku filimi gibi. Hoş oynamayan o yabancılar bu gece oynasalar ne değişecekti oyun olarak? Taraftarız işte sanki biraz daha güvendeyiz sanacağız.

Neticede oynanması, kazanılması gereken angarya maçlardan birini kazasız atlattık. Sakın biz kazandık diye böbürlenmeyin. Sırtınızdaki o mübarek forma gerektiği bir maçta daha devreye girdi ve 3 puanı aldı. Lanetli liderliği kimselere kaptırmadı. Şimdi sıra sizde.  Sezonun en büyük maçını oynayacağız bu hafta. Takım istediği kadar kötü oynayabilir, bu maç taraftarın maçıdır. Taraftarın bu güne kadar kaybettiği maçı da kolay kolay seyretmedim. Evelallah bu maçta da seyretmem. Toparlanın çocuklar, ne olur biraz da futbol. Biz futbol dilencileri için.

6 Ara 2012

Galatasaray YILMAZ, Yıkılmaz; Braga 1-2 Galatasaray

''Olan olmuş, şimdi önümüze bakalım, ne görünüyor aktaralım. Biz bu Kluj Demirspor'u deplasmanda yeneriz, Braga'yı'da yeneriz, hatta işi bitmiş Mançester'i bile yeneriz.''

Arena'daki Kluj maçının son satırlarını böyle yazmışız. Ne mutlu ki Galatasaray bir kez daha bizi haklı çıkardı. Mükemmel bir Hoca hamlesiyle  Galatasaray şovun içinde kaldı. Galatasaray, bizi haklı çıkartırken kaç kere ağzıma gelen yüreğimi geri yuttum, bir ben bir Fatih terim biliyor.

Maç tahminimin çok ötesinde zor geçti. Öngörülerimizde  isabet ettik etmesine de oyun  olarak bu maçın bu kadar belalı geçeceğini beklemiyordum. Belli ki hoca da beklemiyordu. Rahatlığı biraz da kankası Ferguson'un bir kıyak daha çekeceği beklentisiydi belki. Bizim oraların bir lafı vardır, ''el elin eşeğini türkü söyleyerek ararmış'' Baktı ki Galatasaray'ın Galatasaraylıdan başka seveni yok, unutulmaya yüz tutmuş büyük karakterini sahaya aktarmak gerekiyor. Gerekeni yaptı, unutulmaz bir geri dönüşle, kurucu ortağı olduğumuz turnuvada Galatasaray'ın o büyük ismini bir kez daha soy kütüğüne yazdırdı. Büyük takımlar yaptığı geri dönüşler kadar büyüktür.

Maç başı kadrosuna kimsenin itirazı yoktu. Galatasaray'ın oyuncu gurubu içerisinde en kuvvetli 11 le sahaya çıktı. Emre Çolak için mırın kırın eden vardı ama bence de doğru tercihti. Emre Çolak ne kadar kızarsak kızalım, bu takımda oyuncu eksilterek topu 3. bölgeye taşıma ihtimali olan tek futbolcusuydu. Braga yaslanarak oynamayacak, mutlaka üzerine gelecekti. Boş alan fazlasıyla bulacaktı, top tekniği, çalım atma yeteneği yüksek olan Emre, 10 maçta bir defa da oynasındı artık. Fakat o da ne? ilk yarı beklentisinin çok üzerinde top kaybetti takım. İleride istediği gibi çoğalamıyor, gol tesadüflerle aranıyor, İngiltere'den gelecek iyi haber bekliyordu. Takımın en tecrübeli futbolcusu Hamit'in, kesin olarak futbol hayatının en kötü maçını oynayacağını nereden tahmin etsindi. Üstüne Elmander'in bu düzeydeki maçta kendisine yardımcı olamayacağını nasıl bilebilsin. 

İlk yarı oynanan kötü futbol, Braga'nın iştahını kabartmış, yüklendikçe yükleniyordu. Golün gelmesi an meselesiydi. Kaleci sakat sakat oynuyor, geriye pas atılması risk taşıyordu. Çok tehlikeli pozisyonları savuşturduk. Asimo insan üstü, futbolcu üstü savaşıyordu. Riera'nın da sol bek kariyerindeki kötü maçı, hepimizi korkutmaya yetiyordu. Ters bir Dani hamlesi bekleyenler yanılmadı, bu kez top çerçeve yerine kornere gitti. Ama topun canı karar vermişti bir kere, kalemize bir türlü girecekti. Bu kez Pitbull ıskaladı, Dani'den seken topu. Muslera'nun uzanamadığı yerden tabela değişti. Yine de bu yenen gol bizi fazla endişeye sokmadı. Nasıl olsa el oğlu, kaybettiğimiz eşeğimizi bulmamıza yardımcı olurdu. Pozisyonsuz, kötü futbolla ilk yarıyı kapadık.

İkinci yarı kulübeden Terim'in hayaleti göründü. Son sözümüzü sehpada söyleyecektik. 2 kötü adam çıktı, 2 yazı tura futbolcusu girdi. Haydi hayırlısıydı, kul daralmayınca hızır yetişmezdi. Büyük takım dizilişine döndü hoca yaptığı hamlelerle. Melo- Selçuk savaşacak, topu sağ açık ve sol açıktaki hızlı adamlara aktaracak, gol bölgesinde fazla adam bulunduracaktı. Ferguson'un kelek yaptığı haberi geldi iki dağ arasındaki stada. Selçuk'un,büyük futbolcu olduğunu birileri daha görmeliydi. 100 futbolcudan 99 u o pozisyonda geri dönerdi, Biri olanca tekniğiyle topukladı Rieran'ın önüne doğru. Tay Burak'ın kafasıyla topun buluştuğu andaki filmi daha önce de seyretmiştik. Çalışılmış bir kafa vuruşuydu, İmparator dengeyi sağladı. Oyun olarak öne geçtiği maçı, tabela olarak eşitledi. Bizi rahatlatacak golün Yaşlı Trafold'dan gelmeyeceğini anladığımız dakikalarda, saatine baktı.

Son sözünü Umut'la söyleyecekti. Büyük Galatasaray taraftarı Dünya'nın her stadında meşale yakmıştı. Bu şovun dışında kalmamıza Platini'nin de rızası yoktu. Biz olmayacaktık da, kendi sahasında bile seyircisi olmayan Kluj Demirspor'mu devam edecekti. Futbol tanrılarının sevgili Peygamberi hücum emrini vermiş, askerleri siperlerden fırlamıştı. Bıraksa tek başına Asimo fethedecekti Portekiz kalelerini. Böyle maçların bu dakikalarında futbolcu yerine delilere ihtiyaç duyulurdu. Pitbull ben yenilmem diye direniyor, takımı Şubat'a taşımaya söz veriyordu adeta. Vurduğu top, Aydın'ın önüne düştüğünde, Cehenneme gelecek takım ölümlerden ölüm beğenmek üzere Cuma günü masanın üzerindeki kavanoza isminin yazılı olduğu tüpü bırakıyordu.

Fatih Terim'in aldığı bir maçın kısa hikayesiydi. Galatasaray, stadı, taraftarı, imajı, karizması, bütçesi, tarihi ile bu turnuvanın majör takımıdır. Şampiyonlar Liginin lokomotifidir. Sarı Kırmızı renkler bu büyük organizasyonunun yılbaşı süsüdür. Final takımıdır, teke tek dövüşte kaybetmezler, Allah'tan umut kesilir Galatasaray'dan kesilmez. Bu saatten sonra Avrupa Ligi bizi kesmez. Ülke futbolunun yüz akıdır, Öyleyse çok daha büyük maçları oynamak üzere yolları, bahtları açık olsun. Taraftarıyla birlikte savaşsın. Yarın sabah okul servislerinde sarı kırmızı formaları, bayraklarıyla savaş ve zafer naralarıyla çıldıracak Galatasaray'lı çocukların bayramı olsun. 

İmparator, zaferin kutlu olsun, Gaaaassaaaay! bir gün beni kalpten götüreceksin, eminim, o gün geldiğinde şimdiden vasiyet ediyorum, canın sağ olsun, çok yaşa. Ne mutlu Galatasaraylıyım diyene.

Not; Maçın heyecanı ile attığımız golleri bir birine karıştırmışız, sonradan değiştirmek de yazı ritimimi bozacaktı, kıyamadım yazdıklarıma.

30 Kas 2012

250. Kere Canın Sağ Olsun Hocam!; Galatasaray 1-1 Gaziantep

Maç kadrosu belli olduğunda suratımı ekşittiğim tek oyuncu Amrabat'tı. Neyse dedik, geçen hafta mucize alınan 2 puandan sonra bu takım, bu kadroyla da bizi Gaziantep önünde sıkıntıya sokacaksa, sistemden çıksın daha iyi. Sokmazdı ya, neticede haftayı para alamadıkları için tek idmanla geçirmiş, çakma Fatih Terim'in takımı, ne kadar direnecekti ki?

Maçın başlamasına 2 dakika kala, tribünleri gösterdi kameralar. Bizim ülkemizde futbol yok diyorum kimse inanmıyor. Bir tane 50.000 kişilik stad bu ülkeye çok bile. Bütün takımlar orada oynasalar, eskiden olduğu gibi 2 büyükler sırayla aynı gün maç etseler bile Arena dolmaz. Bizim monşer taraftar metrodan indiğinde dakikalar 35 i falan gösteriyordu. Takım, taraftarının tribüne girmesini beklediğinden acelesi hiç yoktu gol atma konusunda. İlk pozisyonlar Gaziantep'ten gelmeye başladı. Topun çerçeveyi bulmaması için ateist Galatasaraylılar bile bu durumdan vazife çıkarıp imana gelmiş, dua ediyordu. Yüce gök, duaları kabul etti, ilk yarı top çerçeveye gelmedi. Bizim de kendimizi kasmamıza ne gerek vardı canım. Kaplumbağa hızıyla yarı sahayı geçiyorduk. İlk yarı dikkat ettim, Asimo ve Dani orta çizgiyi hiç geçmediler. İkinci yarı dikkat etmeyi unuttum.

Bu maç Muslera'nın bence bu sene en büyük maçıydı. Öyle ya da böyle 28 kere top geldi, sadece 2 tanesini olumsuz kullandı. Uyarılarımızı dikkate almış, topu büyük takım kalecisine yakışır biçimde oyuna sokuyordu. Gerisi zaten kurtarış kalecisiydi, istedikleri kadar vursunlar kurtaracaktı. Galatasaray'a gol atamayanı bu sezon sıra dayağından geçirdiler. Boşnak futbolcunun taca vurduğu topu Dani düzeltti, tıkladı, Muslera'nın sağından içeri bıraktı. şanssızlık diyenle kavga ederim, duruş hatasından gelen aptalca bir goldü. Sakatlanan Muslera'dan da kurtarış beklemek ne haddimizeydi canım, bırakalım yesindi.

İlk yarı pozisyonsuz, futbolsuz geçti. Her iki kanadımızda birer yarım futbolcu olduğundan toplamda 1 kişi eksik oynadık. Sağda Eboue, solda Amrabat takım oyununun vitesini küçülttüler. İki kötü adam aynı kanatta oynasa, ya da iki iyi adam aynı yerden saldırsa bir anlamı olacaktı oynanan oyunun. Bu Amrabat'ın tahsili nedir çok merak ediyorum? Kafasının içinde beyin olmadığına bahse girerim. Belki ileride çok büyük futbolcu olacak, Real Madrit'te oynayacak, ama aptal bir futbolcu olarak anılacaktır. Sol tarafta oyun aklımıza mal oldu, faydası sıfır, zararı büyüktü.

İkinci yarıya hoca müdahale etti. 9 numara çıktı, 9 numara girdi. Amrabat yerine de ıslah olmuş, Engin Baytar sahadaydı. Oyuncu değişti, ama oyunda hiç bir değişiklik yoktu. 20 dakikalığına maça gelmiş Galatasaray taraftarı bir gol görüp, metroya yetişecekti. taraftarın acelesi vardı da, takım deniz anası yavaşlığında, sakinliğinde süzülüyordu. Bu oyun şekliyle Galatasaray hiç bir küçük maçta iyi oynayamaz. İyi oynamanın tek yolu, gol bölgesine rakipten fazla adamla gidebilmektir. Bunun da en kolay yolu adam eksiltmektir. Adam eksiltici futbolcumuz Amrabat ise ateşlere yandığımızın resmidir. Hiç sevmem, bana kalsa takımda limon taşıtmam ama oyuncu gurubumuzda adam eksiltme yeteneği olan tek futbolcumuz maalesef Emre Çolak'tır. Onda da beyin sıkıntısı olduğundan, eksilttiği adam 2 saniye sonra tekrar karşısına çıkmaktadır. Dolayısıyla kör topal, devre arasına kadar idare etmekten başka yol yoktur. Serbest vuruş golü, ya da dandik kaza gölünü erken bulamadığımız her maç aynı sıkıntıları yaşarız.

Melo niye atıldı ben televizyon başında bile anlamadım. Tribündekiler hiç çözememişlerdir. Hakemleri hiç izlemem, benim için maçta hakem yok hükmündedir. Sanırım beter bir hakemdi, öyleyse Melo'yu bu hakemden korumak kaptanın göreviydi. Kenardan da hiç bir müdahale gelmedi, Pitbull atıldı. Yine bir dandik, Galatasaray savunması golü gördük. Çok geç geldi gol, keşke ilk yarının ortalarında yeseydik. Büyük takımlar, geri dönüşleri kadar büyüktürler. Galatasaray'ın bu sezon ki futbolu, geriye düştüğü bir maçı kurtarmaya yetmez. Hiç bir umudum kalmadı, ötesi normal bir 2. golü bile bekledim. 2 sürüngen futbolcumuz var bizim. Biri öküz vursa yıkılmayacak Eboue, ayakta durmak yerine dokunsalar da yere yatıp dinlensem derdinde. Diğeri Emre Çolak, faul yapma makinası, ona dokunmaya bile gerek yok, yanından geçerken üfle yeter. Burak kafayı çaktıktan sonra, ölüye çıkmış taraftar biraz canlanır gibi oldu. Onlar için bir zahmet Antep'e de koysundu takım, eline mi yapışacaktı. Takım koyacak koymasına ama uçkuru çözecek derman, koyacak heves kalmamış. Koyabilecek, koydurmak için savaşacak tek adam Melo'nun atılmasıyla da kısmet başka takıma bırakıldı. Taraftar kaderine razı olup, sehpaya çıktı. Galatasaray 10 kişi kalmış, ne günlerdi be 9 kişi kan kusturduğumuz maçları hatırlıyorum. 15 kişi oynasa bile nafile dakikaları beklemeden metroya koşturmaya başladılar. Beraberliği adam atılmasına bağlayanlarla kavga ederim.

250. maça çıkmış İmparatore. 250 defa Galatasaray'ı yönetmiş biri gözü kapalı bile olsa bu Gaziantep'i yenerdi. Gaziantep'i yenmek için hocaya, hele İmparatore'ye gerek yok. Bu takıma bu kadar kötü futbol oynatmak için çok büyük hoca olmak lazım. Bu yüzden ne yaparsa yapsın veya yapamasın Hoca benim gözümde hep büyüktür. Takımın futbolcu görünümlü tek futbolcusu (Asimo hariç) Hamit'ti. İkinci yarı değiştirir dedim, beni yanıltıp biraz daha oynattı. İlk yarı bu kadar kötü bir Galatasaray'ı gören hoca eğer kelle değiştirecekse, Eboue'yi çıkartacak, Hamit'i beke alacaktı. Diğer tarafta yaptığı değişiklik çok yerindeydi. Aslında değişiklik değildi, olması gerekendi. Elmander kenardayken, Amrabat bu takımda ilk 11 ancak kupa maçlarında oynayabilirdi. Antep fazla adamla geride bekliyor, seni yenmeyi düşünmüyor, sen ise ileriye fazla adamla topu taşıyamıyorsun. Ölürmüsünüz lan, 20 dakika oyunu forseleyecek kadarda mı dermanınız yok. Saldırın atamadınız mı, kenarda Hoca yok mu? 70 e kadar tabela gelmediyse işin kolay, bir hafta önce futbol tanrısının sana öğrettiği taktiği kullan. Çıkar Muslera'yı, geçir kaleye Melo'yu, oynat elindeki son kozunu. Yok mu hocam, vah vah. ara sıra televizyon gösteriyordu, Sercan, Çağlar, Aydın; Ceyhun, Sabri ne güzel oturuyorlardı tribünlerde. Baros'u sorma, ellerinden öpüyor, maç seyretmesi bile yasaklanmış. Bizden tek farkları, biz para vererek oturuyoruz, onlar eşşek yükü para alarak oturuyorlar. Senin suçun yok be hocam, 250 defa maç yönetmiş Grande'ye sitem etmek ne haddimize.

Keşke her maç büyük maç olsa. Ben şebekenin organize ettiği ligimizin küçük maçlarını seyretmekten tiksiniyorum artık. Galatasaray'ın hiç bir oyun planı yok. Futbolcular kendi kendine konsantre olup oynuyor. Küçük maça taraftar da gelmiyor, Galatasaray his takımı, his yüklemeden koşturamazsın. Keşke Akhisar'la, Karabük'le oynayacağımıza her maç Fener'le oynasak. bakın görün Çarşamba günü bu futbolla alakası olmayan bir oyun seyredeceğiz. Hele ki Kluj'un İngiltere'de galip haberi bir gelsin, Braga'lı futbolculara futbolu bıraktırmazlarsa ben Galatasarayımı tanımamışım.

Şaşılası bir şekilde takıma kızmadım. Belki de beklentimin olmaması yüzündendir. İlk defa bu maçta Muslera'ya bağırıp çağırmadım. Amrabat'tan, Emre'den aynen böyle bir oyun bekliyordum, şaşırmadım. Umut'un attığı balık goller her maç atılmazdı zaten. var mı yok mu dikkatimi bile çekmedi. Riera, Terim'in şapkasından çıkardığı tavşan kıvamında. Seneler sonra kafasının içinde beyin olan bir sol bek seyrediyoruz, sol açık seyretmek için alınan İspanyol sayesinde.

Son bir söz de Galatasaray Başkanına söyleyelim. Sayın Başkan, çok akıllı biri olduğun tartışılmaz, bu akılsız, çapulcu taraftarın sana akıl verecek değil elbette. Söylesem olmuyor ama, söylemezsem çatlarım. ben senin yerinde olsaydım Abrabat'ı almazdım, ona vereceğim parayı hesapladım 1500 bahçevan parası ediyor. 7.5  dönüm tarla nihayetinde saha dediğin, adam başı 5 metre kare çime bakacaklar. Bu kadar pahalı futbolcuları bu sahada oynatıyorsun ya, kabahat senin demeye dilim varmıyor, ama kabahatin çoğu senin Başkan.

26 Kas 2012

Futbolu Sevdirenler, Asimo; Semih Kaya

2010 Yılıydı, Kartal'da çocukluğumuzun geçtiği ilçemizin takımının maçına gitmişim. Sağ olsunlar Kartal'da itibarımız vardır, yalandan havamızı da atıyoruz tribünde. Sanki futbolcu bakmaya gelmiş gibi takılıyorum. Savunmadaki gözünü budaktan sakınmayan, savaşan sarı çocuğa diktim gözlerimi. '' Adı ne bu çocuğun, Galatasaray'a aldıralım'' dedim yanımdaki simitçiye. Abi dedi, zaten Galatasaray'dan geldi, kiralık adı Semih Kaya. Hadi yaaa! İkinci yarının ortalarıydı sanki, kaptığı bir topu ileriye çalımla taşırken kaptırdı. maçın sonlarına doğru çıkardılar. Kartalspor yenikti, bir kaç balıkçı kendisine küfür ediyordu. kenara doğru geliyordu, hatırlar mı bilmem? Göz göze geldik bir an, o an, hayatımda ettiğim en ağır küfürleri ettim Bülent Korkmaz'a. Ettiğim küfürün de hala arkasındayım.

Semih Kaya namlı bir futbolcumuzun olduğunu biliyordum ama tanımıyordum. Kewell'i stoper oynatan Bülent Korkmaz, Semih'e güvenememiş, olası 2. UEFA kupasından etmişti takımı. Sonrasında kaç şampiyonluğa, kaç hocaya mal olacaktı kazma stoperler, Semih Kaya, kimbilir kaç Kartallı simitçiden fırça yiyecekti? Zavallı çocuk, genç yaşında Batuhan Karadeniz'le çarpışmış, beyin ameliyatı geçirmişti. Ameliyat öncesi hemşirenin'' iyileştiğinde Fenerbahçeli olacaksın'' esprisine,'' o zaman iyileştirmeyin'' diyebilecek kadar büyük bir Galatasaraylıydı. Gaflet, delalet ve hatta hiyanet içinde olan yöneticilerimiz, kendisini ve yanında yarım takımı Çağlar Birinci'nin transferinde kullanmak istemiş, Semih bir taraftar gibi direnmiş, gitmemişti.

Takım, tarihinin en kötü sezonlarından birini yaşamış, neredeyse tamamı değişmişti. İmparator, sezonun ilk maçına, Sabri- Servet- Gökhan- Hakan Balta savunmasıyla başladığında, Servet'in kovduracağı 8. hoca olacağından belki de bihaberdi. Biz de kadromuzda Semih Kaya var mı yok mu?  bihaberdik. O büyük maç başka türlü cereyan etseydi, Futbol Tanrıları, sevgili Peygamberlerine bir kıyak daha yapmaya kalkmasaydı da, Gökhan Zan sakatlanmasaydı, hadi sakatlandı yerine Galatasaray tarihinin en kazma futbolculardan biri Servet Çetin girmeseydi, hadi girdi, hayatının tek hatasını yapıp da atılmasaydı, olur mu olur? kıçını dayaya dayaya Gaziantep forvetlerine o golleri attırmasaydı da biz Gaziantepspor'a 4-2 yenileceğimize maçtan galip çıksaydık. Galatasaraylı olduğuma ne kadar eminsem Semih Kaya'nın devre arasında Kartalspor'a yeniden kiralık gideceğine o kadar emindim.

Jon Teri'nin 26 numaralı forması var sırtında. Galatasaray savunmasının mendireğidir. Tarafımdan ASİMO olarak anılmaktadır. Tam donanımlı, el üstünde tutulan, nadide bir robot. İyi yönlendirildiğinde hata oranı sıfır, akıl Aynştayn aklı, güç Spartaküs gücü, Galatasaraylılık, Metin Oktay Galatasaraylılığı, taraftarın göz bebeği, şah damarı, bir iki veya daha fazla çocuğun Galatasaraylı olmasının sorumlusudur. Futbolu, Galatasarayı biraz daha fazla sevdiren romantik, melankolik devrimci bir numaralı futbolcusudur. Florya'da bir afet olsa ilk kurtarılacak futbolcudur.

Takımın stoperleri kötüyse, maç kazanır elbet, hatta Şampiyon bile olurlar. Ama benim için futbolun mottosudur, stoperi kötü olan takımın iyi futbol oynamasına ihtimal yoktur. Papaz'la Cüneyt'le yarı final oynayan bu takım, Falko'larla Stump'larla Şampiyonlar ligini kurmuş, Bülent'le Popescu'yla tarihinin en büyük maceralarını yaşamış, muzaffer dönmüştür. Song'tan, Emre Aşık'tan sonra alınan onlarca kazma stoper, Galatasaray şovunun vitesini küçültmüştür. Tarihimizin en beter sezonlarına bakınız, sebebi kazma stoperlerdir. Asimo, bütün bu unutulmaz stoperlerimizin ortalamasıdır sanki. Emre Aşık gibi dalan, Bülent gibi savaşan, Popescu öz güveniyle oynayan top Galatasaray kalesi civarındayken taraftara huzur ve güven veren şimdiden adını Galatasaray tarihine yazdıran büyük takım futbolcusudur.

Büyük Galatasaray taraftarının sevgili Asimo'su; Bu taraftarın tamamının kayıtsız, şartsız sevgi ve güvenini kazandın genç yaşında. Bu güne kadar oynadığın maçlar antrenmandı. Çok daha büyük takımlara, çok daha büyük forvetlere karşı oynayacaksın. Böylesi maçlarda yüksek Galatasaray karakterini, o çocuk yüreğini sahaya süreceğine inancım tamdır. Çocukluk edip de büyüme hemen. Galatasaray kalesi önce sana, sonra Futbol Tanrılarına emanet olsun.

24 Kas 2012

Kedi Değil Pitbull; Elazığspor 0-1 Galatasaray

Şampiyonlar Ligi maçından sonra ben bir taraftar olarak maça motive olamadım. Açıkçası futbolculardan da bir şey beklemiyordum. Ne var ki mutlaka bir kaç oyuncu, rotasyon adı verilen şaklabanlıktan yararlanacak, cillop gibi sahada, cillop gibi bir takıma karşı, cillop gibi bir hocanın oynatacağı rakibe karşı kendilerini gösterme şansı bulacaktı. Kadroda Kel'i görünce beynimin tası attı. Mutlaka bir aptallık yapacağından emindim. Ama bu kadar da karamsar olmaya ne gerek vardı? Elazığspor'dan daha kötü bir takım yok şu anda hantal ligimizde. Demek varmış, takımın futbol aklı yarı yarıya inmişse endişelenme hakkımız saklıymış.

Galatasaray çok kötü oynadı diye yazacağım ama,  aması var. Bir cümlede ama varsa o cümlede ama dan önce söylenenleri dikkate almayacaksın. Ama bu oynayan takım Galatasaray'ın lige devam edeceği Galatasaray değil. maçı yorumlamak beyhude. Dersler çıkar mı ona bakalım?

Maçın kötü geçmesinin bir numaralı sorumlusu kaleci Muslera'dır. Yaptırdığı penaltıyla alakası yok, onu da saysam yazdıklarımı okuyan Galatasararaylılar beni idam sehpasına çıkartır. Ligin en kötü takımına karşı son dakikalarda balık bir golle önde giden büyük takım kalecisi topa öyle çıkmaz. Çıkarsa beni haklı çıkartır, kaleci değil diye bütün bir sezon kafa şişiririm. En kısa zamanda bir şeyler daha gelişir, kaleye Eray İşcan geçer ne demek istediğimi anlarsınız. Büyük takım kalecisi değil diyorum ısrarla. Saydım, 25 defa topla muhatap olmuş. Yaptırdığı penaltıyı geçtik, Pitbull kendini yakma pahasına, sorunu geçici olarak sümen altı yaptı. 7 defa topu eliyle yakınındaki futbolcuya aktarmış yani topun bizde kalmasını sağlamış. 18 defa şişirmiş, 18 de 18 isabetsizliğe uğramış. Elimizdeki topu kazasız belasız rakibe teslim etmiş. Zaten tekniği, zeka seviyesi sınırlı adamlarla oynuyoruz, gereksiz top kapma mücadelesi verip, boşuna enerji tükettik.

Bir tehlike bekliyor, Galatasaray muhasebecisini. Kel'in kotası dolmak üzere. 25 maç oynarsa ki- bu oyunla 250 kere oynayabilir- başımıza 1 sene daha bela kalacak. Böyle bir şey olursa anam avradım olsun elimde sopa Florya'ya dalarım, güvenlikleri aşamazsam, Arena'da bir maç kollarım. Bilen bilir önceki sene Servet'i dövmek için sahaya girecektim bir maçta. 20 yaşındaki Ceyhun, tribünlerin tozunu alıyor, 35 yaşındaki kazma kotasını doldurmayı planlıyor. Merak ediyorum, Brezilya doğumlu futbolcular içinde Kris'ten daha kötü bir futbolcu varmıdır?

Emre Çolak'ın neden oynatıldığını, takıma ne gibi bir katkısı olduğunu Hoca milyonlarca Galatasaraylıya açıklamak mecburiyetindedir. Ben koydum oynuyorla geçiştirilecek bir mevzu değildir. Terim'i tanımasam, misal hoca Reykart olsaydı, kesin Emre'nin parasının yarısını alıyor diye iftira atardım. Hadi beni iddia oyununda handikaplı 2 den edip 220 lirama mal oldu, haram ederim gelir geçerim. Milyonlarca Galatasaraylıyı dinden imandan çıkarmanın sebebi nedir? Küçük beyniyle düşünüyor, takımın banko futbolcusu ya, rotasyona uğramamış, dandik bir maçta oynatılmış tafrasından geçilmiyor. Kaçırdığı golleri kaçırmak için futbolcu olmaya gerek yok ki. Ruhsuz, kansız, şımarık, twitterin başından kalkmayan, Galatasaray futbolunun vitesini küçülten, yıllar geçse de futbolcu olamayacak olan bu cılız, silik adamda bizim göremediğimiz ne var acaba? Hoca bu maçta kendisine küfür etti, bence Hoca'nın bu maça tek olumlu katkısı bu andı.

Manu maçından sonra bir kaç futbolcuyu korumaya almıştım. Amrabat'ı da yaz diyenler oldu. Yazdım, okumayanlar için yeniden yazayım. Kafasının içinde beyin yok. Belki çok büyük futbolcu olur, ama  beni haksız çıkarmaz, beyin ameliyatı yapılacak değil ya. Bir maçı aldırırsa 10 maçta saç baş yoldurur. Kayserililerin bize geçirdiği bileziktir. Takım Şampiyonlar Liginde yürüyecekse, futbolcudan ziyade akıla ihtiyacı vardır. Bizim lig, langırt ligi sonuçta, tımarhaneden adam getirip, Galatasaray forması giydirsen bu ligte en kötü 2. olur. Bizim şampiyonlar liginde oynayacağımız takımların çoğu, bizden daha kaliteli takımlardır. Bizden daha iyi futbocuları vardır, onları geçmek için onlardan akıllı olmak durumu vardır. Varsa iddiaya giren ben varım, Umut, Emre, Amrabat, Sabri, Yekta, Aydın tavla oynamasını bilmiyorlardır. Satrançtan vazgeçtim, bu saydığım adamlarda tavla oynayacak kadar bile zeka yoktur. Hamit, Selçuk mutlaka satranç oynamasını bilir.

Asimo her maç olduğu gibi, yine kusursuz oynadı. Tabi bu oyun bana yetmiyor, savunmada yaptığı hamleler tamam. Ben gol yollarında, topla oyuna çıkmalarda daha fazla beklentim var kendisinden. Çok sevdiğimizden belki böyle görünüyor bilmiyorum, kendisi takımda en çok memnun olduğum oyuncudur. Melo'nun, maçta penaltı kurtarması, futbol tanrısının bir marifeti elbette. Ona yakışırdı böyle bir unutulmaz paye, nişan. Pitbull futbolcu ötesi bir adam benim için. Bunca parayı har vurup, harman savuranlar, artık Melo için de karar versinler de bu adamın tapusunu alsınlar. Ben razıyım, Melo bonservisiyle alındıktan sonra kötü çıkarsa aramızda parasını toplar kulübe ödetiriz. Bir futbolcuyu da biz alalım, o kadar da hukukumuz olsun bu takımda.

Hocaya söyleyecek lafım yok, yine de başa dönüp kaleciye saydıracağım. Hagi'den hoca olmadı, Taffarel'den de kaleci antrenörü olmamış demek ki. Kaleci gün geçtikçe kötüye gidiyor, geçen sene topu oyuna elle sokuyordu, bu sene Galatasaray şovuna engel oluyor. Taffarel yüzünden ise yazıklar olsun, Taffarel için sorun yoksa daha beter yazıklar olsun.

Umut içinde bir şeyler yazalım. Böyle maçlar angarya demek oluyor bazıları için. Kendisi oynamayıp, Burak oynasa aynı sebepten Burak küsecek. Sanki Elazığ maçını oynayanlar, 2. sınıf futbolcu. 35. dakikaya kadar topa ayağını değmedi. Golü başkası attı diye neredeyse ağlayacaktı. Sabri reis'de futbolu bırakmak üzere olan futbolcu tadında bir maç çıkarınca, bir Melo'nun inatla maça asılması takımın iyi oyun çıkarmasına yetmedi.

Yıllardır inatla beklediği olay kısmende olsa gerçekleşti. Takım kötü oynadığı zaman kaleciyi çıkarıp, yerin oyuncu alacak Hocayı gözledim yıllardır. Son 5 dakika da olsa benzer şey kendiliğinden gelişti. Bir sonaki maçta Melo kaleye geçerse benim itirazım olmaz. O topu, Aykut'la Ufuk aynı anda kalede olsa yine çıkaramazdı. Maç çoğumuz için önemsiz bir maç gibi görünse de hesap maçıydı. Avrupa takımlarıyla oynamak için bu angarya maçları oynama, kazanma zorunluluğu var. Maçı Melo'ya yazıyoruz, çıkarılacak dersleri iyi çalışıyoruz, şakası yok, arkadan Beşiktaş geliyor. Şebekeyi işin içine karıştırmaya mecbur bırakmayın, adam gibi oynayın.

21 Kas 2012

DNA'sındaki Çift Sarmal, Avrupa Kupaları; Galatasaray 1-0 Manu

Boyut değiştirdik, sıradan ligimizden bir an için kendimizi olmamız gereken yere attık. Kurucu ortağı olduğumuz Şampiyonlar Ligine yeniden tutunduk. İstesek Avrupa ligine girmek için bu kadar korkulu rüya görmezdik. Fakat gurup öyle bir hale geldi ki, dün gece maçı berabere bile bitirseydik, bütün şovlardan uzakta kalacaktık. Öne geçmişken kaybetsek, son maçta Braga'ya beraberlik bile yetecekti. O moralsizlikle bu takım ölüm kalım maçını biraz zor oynardı. Korktuğum, an be an yaptığım hesap, Büyük Galatasaray'ın ödeyemeyeceği hesap olmaktan çıktı da, rahatladık. Bir Galatasaray taraftarı olarak, en az Nisan'da Avrupa kupası maçı izleyemez isem, kahrolurdum. 17 Mayıs'da canlı maç seyretmiş biri olarak bu beklenti, milyonlarca Galatasaraylı gibi benim de en büyük hakkım.

MANU'nun işi garantileyip, bize posasının gelmesi inanın beni fazla rehavete sokmadı. Hatta gönlüm  göğüs göğüse bir Aslan-Şeytan maçını bir kere daha seyretmek isterdi. Benim böyle maçlardan korkum yok. Kendi hantal ligimizde oynana oyunları, oynayan futbolcularımızın böyle maçları çok rahat oynayacaklarından emindim. Yeter ki, Galatasatay o an kadro gurubu içerisinde, oynayabilecek en kuvvetli 11 le sahada olsun. Belki vasat altı lig maçlarında alınan kötü sonuçlardan, belki İmparator'un, adrenalin yaşama,  yaşatma bağımlılığından, Kel'in derdest edilip, Galatasaray tarihinin aslan kayası ASİMO, bir daha asla oturtulmayacak şekilde, savunmanın mendireğine dikildi. Takımın ilk bankosudur, yangın çıksa, bomba atılsa, yanardağ patlasa, Galatasaray'da kurtarılacak ilk futbolcudur. Yanındaki Dani'nin oyunu yetmez, bakın oynayamaz demiyorum, çok da iyi oynadı, ama beni kesmez. Galatasaray eğer her oynadığı turnuvada en az yarı final kovalamaya mecbur sa bu Dani'nin oynadığı bu futbol yetmez. Olur mu olur, gözünü budaktan sakınmayan, kornere, geriye pas atmayı ayıp sanan, topla güzel çıkmayı hedefleyen, hız, denge, akıl, kuvvet, futbolcu aklıyla beklenen seviyelere gelebilir. Asimo'yla ikisi eğer değilse oda arkadaşı yapılmalıdır. aynı masada yemek yiyecekler, aynı kahvede okey oynayacaklar, aynı anda tuvalete gidecekler. Kavga çıksa beraber dalacaklar, biri cezalı, ya da sakatsa diğeri de oynamayacak, aynı yumurta ikizi gibi yaşasınlar, seneye kalmaz, bu ikisi Galatasaray savunmasının Kanije Kalesi olur.

Galatasaray taraftarı için Manu maçı, sadece maç değildir. Manu'lu biriyle sokakta karşılaşsam ben bu yaşta güreşirim. Kavga ederim demiyorum, o nostaljik, romantik, unutulmaz maç bizi geçinemeyen iki kardeş yapmıştır. Bizim Manu maçları, bu saatten sonra futbol tarihten silinene kadar, uzun zaman görüşemeyen kardeşin kardeşle yaptığı kavgadan öteye geçmez. Gerek gelişleri, gerek uğurlanışlarında estirilen hava bu havadır. Bazı medya maymunlarının sandığı gibi değildir olay. Biz bu turnuvayı, Manu'yu eleyerek, titreyerek, ağlayarak, Sami Yen'in kapısına Cehennem tabelası asarak kurduk. Aynı hislere onlar da sahiptir. Bu yüzden sahada hangi takımla oynarsa oynasınlar yenmeye konsantre olurlar. Hiç bir Mançester Birliği taraftarı, Galatasaray'a yenilin gelin demez. Normal maçta oynamayanlar, bu maçta kendilerini tanımayanlara gösterme şansı bulurlar. Nitekim bana göre asla kötü oynamadılar. Topları direkten dönmese, biz o gireni biraz zor çıkartırdık. Yedek kalecileri buysa yandığımızın resmiydi.

Maçın adamı Riera idi. Gel şimdi Hoca hakkında karar ver. Böyle bir sol bek var takımda, sen bizi Hakan Balta'ya mahkum et, onun kötü oynayacağı, taraftarın kucağına atılacağı bir maçı kolla, mecburiyetten oynat. Çok büyük bir öngörüyle, takımın en ihtiyaç duyulan bölgesine, kazasız belasız, yeni bir maddi külfet getirmeden, bu güne kadar gördüğümüz en iyi oyununu oynayan Riera'yı devşir. Bu kez dolu tarafından bakıyorum, İmparator'a saygı duyuyorum, bakalım başıma neler gelecek. Riera sol kanatta devrim yapar gibi oynadı. Zaten kendisi hücum oyuncusuydu, savunma taktik ve stratejilerini de geliştirmiş, hatta belki de ilk defa bizde kullandığı taç atışlarını bile geliştirmiş. Beke yabancı adam getireceksen, yabancın  en az bu futbolu oynayacak.

Bu maç Pitbull ile Selçuk'un geri dönüş maçı olarak hatırlanacak bu sezon için. Attığımız gol öncesi Melo'nun uçarak, inanılmaz kafa vuruşunu kaleci kurtardıktan sonra ki an, benim maçı kazandığımıza inandığım andı. Büyük maçları büyük futbolcular kazanır. Bir takım orta sahası kadar racon keser. Bu sene kötü oynadığımızın, kötü oynuyor göründüğümüzün sebebi budur. Orta saha maçı istemiyor, savaşmıyor du. Futbol oynamıyordu demiyorum, savaşmıyor du diyorum. O kafayı Yekta'da vururdu belki, ama 50.000 kişinin ağzına salya süremezdi, kimse Melo gibi taraftarı kudurtamazdı. Kuduran Galatasaray taraftarı, artık ölüye top oynatır, ben bu yaşıma kadar taraftarın kaybettiği bir maç görmedim. Bazen büyük bir maç oynarsın, o maçta futbolcudan başka bir elemana ihtiyacın olur. Taraftar bir türlü top yekun coşamamaktadır, kenar yetmez, oyuncu değişikliği çare olmaz, bir adam çıkar, havlar, hırlar, delirir,''ben yenilmem bu maçta'' diye kudurur, o maç döner, o adam futbolcu değildir, o adam Pitbull'dur, Melo'dur, yangından kurtarılacak 2. futbolcudur.

Selçuk Usta koşarken Pitbull'un nefes sesini duyacaktır. Duysun ki, sırtını bir kahramana dayadığını hissetsin. Çalım, atma, dikine pas atma, şut çekme riskine girebilsin. Top kaybedildiğinde, 2, olmadı, 1 numaralı futbolcuların bir şeyler yapacağına emin olsun.  Böylesi bir özgüvenle oynayacak olan Selçuk İnan şüphemiz olmasın, bu maçta oynadığından daha kötü asla oynamaz. Bir takım kuruluyorsa hala, bir savaş timi oluşturuluyorsa, siren sesi duyulur duyulmaz, Florya'dan çekip alacağınız 3. futbolcumuzdur, gözünüz gibi kollayın, Galatasaray Taraftarını Selçuk'un özel koruması görevine tayin ettim, bundan sonra Selçuk'un arabası çizilse sizden bilirim çocuklar.

Tay Burak ile Beşiktaş yıllarından kalma ufak da olsa bir hukukum vardı. Hem kendisini, hem futbolunu sevdim. Fenerbahçe'de oynarken bile bana hiç batmıyor, itici gelmiyordu. Bizim takıma geleceği günleri kolladım, ihtimal doğduğu günlerde bilenler hatırlar, herkesten önce bize geldi dedim. Kötü oynasaydı, yani atamasaydı beni çok üzerdi. Sağ ayak, sol ayak, kafa golleriyle, attıklarından çok, atamadıklarıyla da bir golcü, bir büyük takım golcüsü olmuş durumda. Belki Umut Bulut'a yazık olacak ama, takımın santraforu Tay Buraktır. Gol olan pozisyonda, Melo, Burak'la aynı koordinattaydı. Aynı açı, aynı yüksekliğe, geçen sene Beşiktaş maçında Elmander'le, Baros gibi yükseldiler. O kafa vurulacak, o gol girecekti, kontra- garantiye gittiler, büyük takım golcülerinin kafa topuna laf olsun diye değil, gol atılsın diye çıktığı, vurduğu, attığı andı o an. Burak'da diğerleri gibi, felaket anında ilk kurtarılacak 4. futbolcumuzdur.

Diğerlerini bırakacak değiliz elbet. Galatasaray'ın çaycısını bile kurtaracak gücümüz var evelallah. Futbolcuları kurtarıp, Grande'yi yakacak kadar nankör olamayız. Hoca takımın son oynanan lig maçına göre % 40 ını değiştirmiş. Önemli değil futbolcu değişikliği, kendi kafasını değiştirmiş miydi acaba ben ona bakıyordum. Dün gece kendi oyun planını da değiştirmiş. Topu gelişigüzel oyuna sokturmadı, gol atıldıktan sona, muhtemelen integral, sinus, kosünüs, uzay geometrisi, atom fiziği hesapları yaptı. 9 numara çıkartıp, 9 numara almadı oyuna. Hatta bu maça kadar görmediğim bir şey yaptı. Gol atılır atılmaz adam değiştirdi. Bizi beraberlik turnuva ve şov dışına atabilirdi. Braga'nın bizle berabere kalıp, delikten çıkma durumu vardı. Bu yüzden ucuz kahramanlık yapıp, yatırdığı Manu'yu, tükürüksüz yıkama yoluna gitmedi. Engin Baytar'ı oyuna alıp, oyunu tuttu. Maçı, büyük takımların hocasına yakışır şekilde regule etti.

Galatasaray tarihinin en şanssız futbolcusu Erdal Keser'dir. Eski taraftarlar hatırlar, Eşşek Saffet, kaval kemiğiyle vurur, top çatala takılır, Erdal vurur çataldan dönerdi. Ben Hamit'i gördükten sonra, artık Erdal'ın rekorunu kırdığını söyleyebilirim. Hamit'te birazcık kısmet olsaydı, şu ana kadar en az 7-8 golü, kimsenin unutmayacağı bir biçimde kaleye mıhlardı. Her maç mı olur? Vurduğu bir top da girmez mi? Büyük futbolcudur, büyük maçlarda oyunundan çok, aklına ihtiyacımız vardır. Futbol aklı da kendisinde fazlasıyla mevcuttur.

Galatasaray bu sonuçla guruptan kalifiye olmuştur. Kluj, İngiltere de berabere kalıp, bizim yenilmemizi bekleyecektir. Bu ihtimal yoktur. Bundan sonrasına bakalım biz. Acaba daha mı kötü oldu deyip, küçük düşünmeyi bırakalım. Avrupa Liginde çok rahat bir kaç tur daha atlar bu takım elbette. Biz büyük takımsak, büyük takım taraftarıysak, hiç bir duruma razı göstermemeliyiz. Galatasaray refleksi, Dünya'nın en mamur takımlarıyla süngü süngüye mücadele edebilecek kabiliyettedir. Galatasaray'ın bu unutulmuş karakteri, Avrupa sahalarında yeniden hayula bela olacaktır. İki elim yakandadır İmparatore, Şampiyonlar şampiyonu olmadan benden kurtulamayacaksın.

Yolun ve bahtın açık olsun canımdan çok sevdiğim düşmanım!

93  Sami Yen kulübesinde görüp, 2012 Arena kulübesinde tekrar görmekten onur duyduğum Sör Aleks Ferguson'a, ve Dünyada tuttuğum bütün kırmızı takımlardan biri olan sevgili Mançester Birliğine saygılarımla,

19 Kas 2012

KÜS Liginin Tophane Tayfun'u; Beşiktaş

Bu hafta sonu 3 maçı da izledim, hatta Kayserispor maçını bile takip ettim. Yıllardır kendim yazıp kendim okuduğum tezlerimin ispatını bir kez daha gördüm. Türkiye'de futbol falan yok, futbol oyununu idare eden, sebeplenen şebeke var. Eğere Türkiye'de futbol olsaydı, Anadolu'nun en büyük maçı Kayseri- Gaziantep maçı 3.000 kişiye oynanmazdı. Eğer oynanan, sergilenen, bize yutturulan tiyatronun adı futbol olsaydı, dün gece acaba birine takılırmıyım diye bütün televizyon şebeklerini taradığımda, en azından biri, Caner'in haksız yere atıldığını saatlerse konuşmak yerine, bu ülkede son 10 yılda oynanmış en büyük maçı konuşurdu.

40 sene önce maç seyredenler ne demek istediğimi anlayacaklardır. O zamanlar, taraftarlığın yanında bir de futbolseverlik diye bir şey vardı. Galatasaray maçları dıuşında maçlara da giderdik biz. Benim İzmit'e, Kocaelispor PAF takımında oynayan Metin Tekin'in maçını izleemeye gitmişliğim vardır. Kendi oğluma sordum, 25 yaşında 26 senedir maça gider, Galatasaray maçı dışında tek bir maç seyretmemiş. Hepinize soruyorum çocuklar, siz hiç hayatınızda maça gittiniz mi? Galatasaray maçını saymayın, o görevdir, gönül verdiğin takıma saygıdır. Bizde saygı mecburdur. Sevgi ise özgürdür, gitmesen de olur ama hiç gidip başka bir takımıun başka bir futbolcusunu seyrettin mi? İşte o yıllar önceki çocukluk günlerimizin, büyük takımları vardı. Misal Kadırga, misal Tophane Tayfun...Bunlardan birinin Kartal'da maçı olduğunda tribünsüz toprak sahada en az 10.000 kişi maç seyrederdi. Bugün Kartalspor, Galatasaray'la hazırlık maçı oynadı 2.000 kişi yoktu maç seyreden.

Şebeke bizim güzel oyunumuzu elimizden aldı. Tophane Tayfun'un maçlarında en fazla ayva satanlar, şam tatlıcı, simitçi, turşucu evine biraz daha fazla para götürebilirdi. Şimdi pay büyük, bir maçtan, bir futbolcudan kazandığını, Dünya'daki bütün turşuları satsan kazanamazsın. Böyle bir leşi başka biriyle paylaşmak büyük aptallık, ülkemizi yöneten KÜS( Koç-Ülker-Sabancı) oligarşisi, bitmek tükenmek bilmeyen, gün geçtikçe artan futbol pastasını başkasıyla bölüşemez. Fenerbahçe'yi Koç'a (Migros tribünü, Mustafa Koç) Galatasaray'ı Sabancı'ya(Pegasus tribünü, Ali Sabancı) peşkeş çeken oligarşi, Ülker Abi'nin hakemliğinde futbolu yönetmektedir. Beşiktaş'ı sistemden attılar. Beşiktaş, para kazandırmıyor, Beşiktaş tarihinin en büyük maçını oynadı belki ama konuşulmadı, son iki maçında 14 gol atıldı, futbolseverlerin ilgisini çekmedi. Palyaçolar gece fazlla mesai yaptılar. Her kanal, Fırat Aydunus'u, ülkenin gelmiş geçmiş en büyük hakemini sehpaya çıkardı. Kimi evine muhabir gönderip apartman aidatını ödeyip ödemediğini sordu. Hiç kimse Fernandez'i, futbol tarihinin gelmiş geçmiş en büyük gol pasını konuşmadı. Konuşmaya kalkan televizyon kanalının patronu fırçayı basardı. Sıkılan Fenerbahçeli, sıkılan Galatasaraylı anında Yeteneksizsiniz kanalına geçip Acun şebeğini seyetmeye başlardı.

Biz fosil, bir zamanlar futbol seyretmiş, hala tarihin çöplüğüne atılmış, gömülmüş futboldan kalan çanak çömlek kırıntılarını çıkartmak için ömür tüketen taraftarlar, beyhude uğraşıyoruz. Hepimiz kurulmuş bir ligin faktörleriyiz. KÜS aynı suda bir daha yıkanmaz. Bir Anadolu takımına şampiyonluk falan vermez. Ligin son maçının son dakikasına Fenerbahçe ve Galatasaray at başı girer. Kimin şampiyon olacağına henüz karar vermediler. Karar verici ben olmadığım için bu kararı ne zaman verecekleri konusunda bir tahmin yapabilir, her zaman ki gibi çocuğu su almaya giderken dövebilirim. Testiyi kırmadan getirebilirse ne ala. Galatasaray- Fenerbahçe maçlarından kim yara alarak çıkarsa o takımı şampiyon yapacaklar. İti öldürene taşıtma mantığını işletecekler. Şebeke'nin esas evlatlarından biri diğerini yendim diye sevinirken, diğeri Şampiyon oldum diye sevinecek.

Patagonya ligi dahil, bizim ligden daha kötü bir lig lideri yok. Bütçesiyle, tarihiyle, alt yapısı, stadyumlarıyla, bu kadar çok bileniyle, bunca soytrarısıyla her sene bu iki büyük takımızıdan birinin final oynaması gereken Avrupa Kupası turnuvalarında sıradan takımlara karşı tur atlamak için yapmadığımız şeytanlık yok. Sonuç bizim için felaket olsa da Şebeke için tam isabet. Çünkü her sezona, yetmedi her sezonun ortasına yeni bir futbolcu pazaraı açmak, bu güzelim ülkenin, romantik taraftarlarının paralarını çaldırmak, çalmak futbol oligarşisinin birinci vazifesidir.

Benim futbolseverliğim uzun yıllardır idam sehpasında can çekişiyor. Geçen senenin başında çıktığım sehpadan beni Pitbull kurtarmış, futbolu sevmeye devam et abi demişti. Bile bile de çekilmiyor, Galatasaray gol attığı zaman bile yerimden kıpırdayamıyorum, futboldan tiksiniyorum. Son haftalarda şampiyonumuzun oynadığı futbolu mecburiyetten seyrettikçe tekrar çıktım sehpaya. Son sözlerimi söyleyip kendi sandalyemi kendim tekmeleyecektim ki, bu kez Fernandes çıktı sahneye. Tophane Tayfun'un idealist, romantik, futbol endüstrisine direnen, direnenlerin yolunu aydınlatan, biraz daha dayan diyen bir futbol devrimcisi.

Peşindeyim Fernandez, peşinizdeyim sadece futbol oynamak isteyen futbolcular. Ömrüm vefa ettikçe Fernandesspor'un maçlarına gideceğim. Sizin de peşinizdeyim kan emiciler. Bugün 5-10 kişiyiz belki, ama maskenizi tamamen düşürünceye kadar, ölümüne savaş açtım size. Tüpçüler, Seramikçiler, İnşaatçılar. Saklandığınız deliklerden çıkacaksınız,  kaçacak yer bulamayacaksınız. Mühür şimdilik sizde, zevkini çıkartın. Tribünler bizimdir, futbol halk çocuklarınındır. Emanetimizi geri alacağız.

17 Kas 2012

Tekelistan İmparatoru Fatih Terim; Galatasaray 1-3 Karabükspor

Takım bir önceki maç yenemedi, yenemediğine göre yenemeyen takımı değiştirebilir. Gol attırsın diye aldığı Riera'yı atacak, satacak yer bulamayınca devşirmiş, Hakan Balta'nın yerine oynatmıştı. Ne yalan söyleyeyim iyi de oynamıştı Riera fakat Galatasaray yenememişti, İmparator artık elinde kalan son miras futbolcuyu taraftarın kucağına atabilirdi. Maçın sonucu hiç önemli değildi, bu taraftar daha maçın başında Hakan Balta'nın ayağına her top geldiğinde ıslıklayacaktı. Derin futbol yöneticelirinin vazgeçilmez taktikleriydi. Zaten taraftar sevmiyordu, artık kendisinden kurtulmakta bir sakınca yoktu. Melo ceza almış, hazır orta saha da kötü oynarken Yekta'yı da oynatıp bitirsem mi diye düşündü İmparatore. Yekta da iyi oynamasın mı? Kara kara düşünmeye, kazanamayacağı bir maçı kollamaya başladı. Gök tanrının şanslı kuluydu ki, fazla beklemedi. Zavallı Yekta, bu stresle oynamak kolay değildi elbet. Kontenjan senatörü olarak zevkini almıştı, takım da yenemediğine göre o da Ceyhun'un, Sercan'ın, Gökhan Zan'ın oturduğu, Milan Baros'un oturmasının bile yasak olduğu tribünlere çıkabilirdi.

Benim için büyük takım şovunun, futbolunun mottosudur, amentüsüdür. Kalecisi topu oyuna elle sokacak. Topu oyuna degajla, şişirerek sokan kalecinin adı, ister Muslera olsun, isterse Aykut, ufuk, Hayrettin fark etmez aynıdır. Bu takımın kaleci hocasının Taffarel olduğuna beni hiç kimse inandıramaz. Muslera'nın istatistiklerini tuttum. Yenildiğimiz, follaş olduğu maçta yazmak istemezdim, yazsam olmuyor, yazmasam olmaz ama durum şudur. çerçeveye doğru 12 defa top geldi. 3 defa ağlardan çıkarttı. Söylemek ayıp ama hadi yazalım 4 defa kurtardı. 9 defa topu içeri sokmaya çalıştı. 4 ünü şişirdi, 5 ini Dani'ye attı. Dani derken maçın Galatasaray adına topla en fazla oynayan oyuncusuydu. Şüphelerim vardı Muslera için, bu maç sonunda ortadan kalktı. 3 gol yediği  için söylüyorsam Galatasarylılığımın hayrını görmeyeyim. Topu oyuna elle sokmayan kaleci, büyük takım kalecisi olamaz.

30 milyon yuroluk yabancı gol yememe ekibinde tek değişiklik Hakan Balta'ydı. O da maşallah hocasını mchçup etmeyecek bir oyun çıkardı. Mahalle aralarında hala top oynayanlar varsa bilirler, mahallenin en kötü oynayan çocuğu, ya da topun sahibini sağ bek yaparlar. Futboldaki en gereksiz mevkidir. ve bizde en çok parayı alan futbolcunun oynadığı bölgedir sağ bek. Bir köye gitse bir öküz toslasa Ebu'yu yıkamaz, Ebu bir oturuşta bir kuzuyu yiyebilir. En ufak bir temasta o koca cüsse asırlık çınar gibi yere yatıyor. Ne işe yaradığını  çözemediğim uzun taç atışları yapabiliyor. Bu kadar parayı indiren sağ bek oyuncusu, maç başı parasını alacak, yenilse de yense de umurunda olmayacak,  futbola yeni başlamış çocuklardan çalım yiyecek, senede bir isabetli orta yapacak. Yok ya!

Kel için yazacaklarımı, kendisi daha uçaktan inmeden yazmıştım. Her halı sahada, bir Kel vardır. Yıllarca Lion'da oynamış diyorlar. Bu takımın evvelki son iki senesinde en çok oynayan futbolcular Mustafa sarp ile Servet Çetin'di. Birilerinin basiret bağlanması sonucu  kadroda yer aldılar diye bunlara futbolcu mu diyeceğiz şimdi? Adını burada andığımız için not düşebilirim. Ligin son maçının kadrosunu hep beraber görürüz. Kel oynuyorsa senin takımın mutlaka şampiyon takım değildir.

Bu takımın 1 numaralı stoperi Asimo'dur. Bunun Terim tarafından da anlaşılması için illaki Galatasaray'ın yenilmesi mi gerekecektir. Eğer öyleyse sevinin çocuklar. Galatasaray şampiyon olacaksa Karabükspor'a yenildiği için olacaktır. Hamit bu takıma düşmüştür. Bayern'den, Real'den düşmüştür, başkalarının çıktığı yere.      İlk başlarda oynadığı topu yakıştıramıyordum kendisine, ama sonra geliş sebebi dolayısıyla ilerleyen haftalarda maçlara ağırlığını koyar diye düşündüm. Klasını ortaya koymaya başlamştı. belki bir Hamit golüne ihtiyacı vardı. maçın en iyi iki adamından biriydi, diğeri Pitbull'du. İkisini de çıkardı hoca, Prens'i kolluyor olmalıydı. Emre Çolak'ı çıkarsa taraftar yuhalardı, arada kaynadı gitti.

Bu takıma kötü futbol oynatmak için Hoca olman lazım. Galatasaray'ın oynayacağı takımlara danışmanlık yapsam, dediğimi yapsalar Galatasaray hiç kimseyi yenemez. Galatasaray'a danışmanlık yapsam berabere bile kalmam. Maç taktiğine bakınız, savunma kendi kendine topla oynuyor, 30-40 pas yapılıyor top hala 1 metre bile ileriye gitmemiş. Barca'dan kopyalamışlar. Evet onlar da aynı taktikle oynuyorlar, top dolaştırp bir delik arıyorlar. o deliği bulup topu gol posta aktardıkları zaman geçmiş olsun. Biz aktardığımızda, bizim gol bölgesindeki adamlarımızın ortalaması çok düşük. O zaman Burak'ı, Umut'u topla çok daha fazla buluşturman gerek. yan pası, geriye pası niye yapıp vakit öldürüyorsun?

Maça müdahale yöntemi, hep aynı. 9 numara çıkıyor, 9 numara giriyor. 6 numara çıkıyor 6 numara giriyor. değişen bir şey yok oyun kurgusunda. Elmander'i sokmak için gol atamamış santraforunu çıkartıyor. Golü Umut atsaydı, Burak çıkacaktı. ikinci yarı başında Ebu'yu çıkarıp, Hamit'i beke çekse, Elmander'le beraber çullansa maçı çok rahat çevirebilirdi. Rakip hücumu falan düşünmüyordu, 2-1 galipken bile beraberliğe el sıkışırdı. baktılar ki bu takımın savunmasında futbolcu, kalesinde kaleci yok yürüyelim arkadaşlar dediler. Mucize bir gol kaçırdı Yiğido.

Büyük takım, geri dönüşleri kadar büyüktür. Galatasaray geriye düştüğünde umutlanan taraftarın sayısı gittikçe düşmektedir. 2000 senelerinde takım erken gol yediğinde sevinirdim. Galatasaray'ın oyunu forse ettiğinde oynadığı futbola doyum olmazdı. Bu takımdan o takıma göndereceğim tek bir futbolcu yok benim. Yedekleriyle beraber o takım bu takımla teraziye bile çıkmaya utanırdı. O takımların Hocasının, futbolcularının bu takımın hocaları olduğuna inanamıyorum.

Son olarak şunları not edebilirim. Boşuna vesvese yapıp, kendimizi boşuna yoruyoruz. Bütün bu olanlar adı üstünde oyun. Onlar aktörleri biz faktörleriyiz. Neticesi belli bir ligin her hangi bir maçını kaybetsen ne yazar, kazansan ne. Ligin son maçının son dakikasına Fenerbahçe ve Galatasaray şampiyon olma ihtimaliyle girecek. Şebeke, KÜS,(Koç, Ülker, Sabancı,) kimin şampiyon olduğuna karar verecek. Hepimiz kullanılıyoruz, bizim ülkemizde futbol falan yok, futbolcu hiç yok, hoca bir tane. O da bizde. O da hoca falan değil. Biz İmparatorla beşik kertiğiyiz, yazılı olmayan ömür boyu sözleşmemiz var. İster seve seve ister söve söve katlanacağız.

11 Kas 2012

29.5 Milyon €; Mersin 1-1 Galatasaray

Fatih Terim şaşırıyor, büyük bir ilerlemedir. Hiç pozisyon vermeden gol yiyoruz diyor şaşırıyor. UEFA Kupasını aldığında şaşırmamıştı, Milan'a gittiğine, Milan'dan kovulduğuna da, Galatasaray, şampiyon olmuş, Şampiyonlar Liginde çeyrek finalden dönmüş hocasını kovarken de, o hocanın yerine geldiğine de şaşırmamış, beni şaşırtmıştı. Bu gece ilk defa şaşırırken gördüm. Şaşırmak insanlıktır, umuttur, canlılıktır. şaşırmayan insanlar ölüdür. Şaşırmışsa sorunu çözer eminim. Çok iyi oynattığını söyledi maçtan sonra. Sahanın en kötü oyuncusu Prensinin vurduğu top kaleciden dönmüş, Umut tamamlamış Galatasaray golünü atmıştı. Hocaya göre normal bir goldü, sanırım çalışılmış, hoca tarafından kurgusu yapılmış goldü. Oysa ki yediğimiz gol tamamen şans işi, feleğin Hocaya kastı, Nobre gibi Galatasaray'a gol atma uzmanının beynine çarparak kalemizin içine giren toptu. Her işte bir hayır varmış, buna da şükür ki Nobre Hocamızı şaşırtmıştı.   .
Galatasaray, daha doğrusu İmparator takımın planlamasını yaparken para yerine çakıl taşı kullanmıştı. 100.000 asgari ücret maaşı harcayarak gol yememek için büyük bir tim kurmuştu. Hatta kontr-garantiye gitmiş, gol attırsın diye transfer ettiği yabancı futbolcuyu devşirmiş, sol bek yapmıştı. Akıl tutulması değise devam dı. Galatasaray tarihinin gelmiş geçmiş en büyük savunma oyuncusu şu veya bu şekilde takımındaydı. İki kazmadan birinin sakatlanması, diğerininin atılmasıyla forma şansı bulan Asimo, hafif sakat olduğu için oynatılmadığı bir maça feda edilmişti. Ufo 3- 5 gün sonra sakatlansa Türkiye'deki 50 milyon futbolseverin adını bile bilmediği 35 lik Kel, koskoca Galatasaray savunmasında 21 lik Asimo'nun olmadığı bir maçta oynamış, üstelik bir gol atmış takım galip gelmişti. Küçük takımların küçük hocalarının büyük felsefesiydi.''galip takım değişmez'' E öyleyse Kluj maçında da savunma 29.5 Euro harcanarak oluşturulmuş gol yememe ekibi sahaya çıkacaktı. Ne zamana kadar? Elbette en kısa zamana kadardı.

Takım ligin en kötü takımlarından biriyle oynayacaktı. Atmaya gelince kalede Hayrettin vardı. Benim takımımın Manu'dan, Barca'dan ne farkı vardı canım. Onlar kadar biz de 2 günde bir maç oynardık. O zaman devam yenilmeyen takımla oynamaya. nasıl olsa bahane hazır. Yenemezsem yorgunluğa bağlarım, gökten şikayetçi olurum, ama futbolcuma laf söyletmem. Baştan söyledim, hocadan umutluyum, şaşırmış. Maçı tekrar seyreder. Çok iyi oynadık dediği takımının  kaleyi bulan tek şutun kaleci tarafından çelinip Umut'un, attığı Adrian İlie golü olan şuttu. İki topu da direkten dönmüş, başka da pozisyonu yoktu. yediğimiz golü tekrar izlerse Futbol Tanrısının bir dahli olmadığını anlayacaktı. prensi, sürüngen Emre Çolak rakibe faul yapmış, atılan şut yine kendisine çarpmış kornere gitmişti. Doğrudur, o a ana kadar Muslera hayatının en rahat maçını oynuyordu. Nobre huzurunu kaçırmış çerçeveye top gelmişti. Kel, kafaya çıkmak yerine pozisyonu havadaki azota, oksijene havale etmişti. Top çerçeveye girerken de Muslera bu sezon bu kaçıncı defa topu ancak içeriden çıkartırken elleyecekti?

Takım gol atamadığı ilk yarıda daha iyi oynamıştı. Fakat nedendir bilinmez efektif oynayamıyordu. Sanki istediği zaman gol atabilecek rahatlıktaydı. Gerçi tas tamam durum bu olmalıydı. Bu Galatasaray'ın gol atamaması ancak mucizelere bağlıydı. Ligin en iyi yerli hücum futbolcuları bizdeydi. Bütçeyi yatırdığımız yabancılar da kaleye ve savunmaya kurulmuşlardı, yani Galatasaray'ın gol yemesi de mucizeydi. hepimiz şaşıracaktık başka yolu yoktu. Takım da gol atamadığına şaşırıyordu. Selçuk'un iki asisti direklere takıldı. neyse ki beklenen gol gecikmedi. Rakip kendi sahasında beraberliği bile kovalamaktan acizdi. İkinci gol için yüklenmek yerine toplu dinlenmeye çekilmeyi tercih etti takım. Gol yemezse maç oynadık saymıyorlar sanki. İlk tehlike golle sonuçlanınca, klasik hoca felsefesi devreye girdi. Golde hatası olmayan, takımı da iyi idare eden Yekta ilk kemendi yedi. fasulyeden, Fatih Terim'in Hazreti Ömer adaletinden yararlanıp 2 maç oynadığına şükretsin di, Hagi'nin aldırdığı futbolcu. hazır yenememişti, önümüzdeki maç galip gelemeyen takım değişebilir, piyango yeniden Yekta'ya çıkar, yedek kulübesi paspasçısı olarak işe devam ederdi. Yekta çıkıp, Gayserili tüccarın bilezik gibi geçirdiği Amrabat oyuna girdikten sonra, o ana kadar tek kale oynayan takımın topla oynama yüzdesi Felix'in uzaydan atlama hızıyla düşüşe geçti. Üstüne Hamit çıkıp, Aydın girince de takımın futbol aklı Mazhar Osman'lıktı. üstüne benim izlemeyi bıraktığım, Galatasaray'dan umudumu kestiğim dakikalarda maçı kurtarsın diye oyuna Sabri'nin girdiğini öğrendiğimde acaba bu maçı yazmasam mı diye durakladım. Ne fark ederdi, maçtan sonra kendi kendime söylediğim şeyleri, bir kaç kişiyle daha paylaşabilirdim.

Gol yememek için oynayan takımlara karşı Galatasaray'ın yapabileceği pek bir şey yok bu sene. 2. yi atıp maçı koparamamışsa mutlaka o maçı kazanamıyor. Hele ki büyük takım refleksi, geriden gelip maçı çevirme işini biz çoktan unuttuk. Galatasaray yenikken, geri dönüş oyununu göremiyoruz. Halbuki büyük takımların borosu, geri dönüşleri kadar öterdi. Nereden nereye geldik? Bu takımdan 2000 senesinin takımına göndereceğim tek bir futbolcu bile yok. O takımların hocasının Terim olduğuna inanasım gelmiyor. Yıl 2012 takımın sol beki, eşşek yükü paraya alınmış yabancı bir sol açık tarafından işgal ediliyor.

Takım yenemedi, Hocaya göre de iyi oynadı. Bakalım bu hafta değişiklik yapacak mı? Yapsa haksızlık yapacak, iyi oynayan bir kaç futbolcunun kaderiyle oynatacak, yapmasa, yenemedi, yenemeyen takım değişir yazıyor anayasada. Hoca terim olunca sorun yok, yine bir mesaj verir vermesine de. Direk söylese olmuyor mu, ben Hocamızı anlamakta zorlanıyor, mesajını alamıyorum. Sonra da beni bizim platformlarda bunak, nankör ilan ediyorlar. Ah be Hocam, 1973 den beri peşindeyim, izindeyim. Gün geldi gırtlağımı parçaladım Sementa diye, gün geldi Tekelistan'a İmparator yaptım. Galatasaraylılıktan dı bunca savaş, gençliğimin amına koydun, canın sağ olsun.