Bertold Brecht’le dayanıştık. Ahmet Arif’in hasretinden prangalar eskittik, Bülent Ecevit’in allı yeşilli takalarına bindik, Can Yücel’le kafaları çektik.
Kalktı göç eyledi Dadaloğlu, Aşık Veysel’in uzun ince yollarına düştü.
Demokraisiyi Enver Gökçe gibi istedik, Akşam ninnisini Garcia Lorca’dan dinledik.
Eğer’le bir şeyler öğretti filozof Rudyard Kipling.
Metin Altıok’la yakıldık. Neyzen Tevfik’le küfür ettik.
Bir ayrılık, bir yoksulluk, bir ölüm diye kükrerken Karacaoğlan,
Nazım Hikmet’le öz yurdumuzdan atıldık.
Uğur Mumcu’yla üç kuruşa satıldık
Salkım salkım ten yellerinde beklerken İstanbul Vedat Türkali'yi
İstanbul'u gözü kapalı dinledi Orhan Veli
Yaş 35 deyip ömrü kısaltırken Cahit Sıtkı Tarancı,
Ahmet Muhip Dıranas Fahriye Abla'ya gönderdi.
Nevzat Çelik’le sehpalarda şafak türküsü söyledik , Kemal Burkay’la gülümsedik.
Ben ölürsem akşam üstü ölürüm dedi Ataol Behramoğlu,
İstanbul’u dinleyen Orhan Veli, Aşiyan’da gömülü.
Ömer Hayyam rubaileri okudu, Dünya’ya aşkı öğretti Şili’li Pablo Nerudo.
Şaşkın Pir Sultan gafil gezdi, başımızı öne eğdirmedi Sabahattin Ali.
Tavfik Fikret’le geçmişimize tutunduk, Yusuf Hayaloğlu’yla başkaldırdık.
Hasan Hüseyin’le acıyı bal eyledik, Son sözümüzü işte böyle söyledik.
İyi ki doğmuşsun Genç Ağa.
