Yine Düştük Yollara

14 Ağustos 2026 Gala 2-2 Çorumspor

Goller Osimhen'den'

GALAXI'nin karnesi;

Uğurcan 1 (uzağı görüş problemi var, ofsayt kaldırılan kurtarışında ofsayt yok gol olsa Var verirdi çok formsuz başladı bir de çok havalı gibi Lew Yaşin sanki)

Salai 4 (düz işçi hiç bir maç oynatma arayan çıkmaz, her maç ilk 11 koy kimse itiraz etmez.)

Patron 7 ( çıkacağını biliyorduk antrenmansız, golden önce çıksa 9)

Apo 6

Tor 7 ( oynayabileceği en büyük topları oynadı ötesi olmaz, büyümeyen her şey küçülür)

Sara 7

Yunus 10 ( tarihe not düşelim sonuç ne olursa olsun bu sezon Yunus sezonu olacak, bakalım kaç deniz yüzecek)

Sane 2 ( ilk 3 çalım denemesine bak, verimsiz ise çıkar)

Osimhen 9 (herkes yazdı ilave edecek bir şey yok)

Barış 1( her sezon başı aynı hikaye ben oldum, ben büyük topçuyum kalsam mı gitsem mi)   

Biraz geriye saralım, Ramspark'taki Fener maçına dönelim. Maçın başındaki penaltıyı Kerem atsa, tribünlere de kılıç sallasa bitmiştik. Pes etmedi ŞEBEKE Trabzon'a Samsun'a çarpıldık, ne var ki Yüce Gök iyiden yanaydı, öne geçemediler, son bir serumla şoklamayla çıktık final maçına söz geçiremediler Lang'a Osimhen'e Icardi'ye, 26 bayrakları köprülere asıldı.

150 milyonluk Osimhen'le 1 milyonluk Samet boğuşabiliyor, bizim ligde futbolcular arasında Messi-Tarık Çamdal farkı yok. Bizi öne çıkaran haslet 500 senelik kültür birikimi, büyük Gala taraftarının refleksidir. Bu sezon artık ona da el attılar. Son bir haftada yaşananlar 2. Ateş-Güneş vakası, bölünmesidir. Taraftarı bağırmayan Cim Bom bir hiçtir. Bu mesele dünyanın faal en büyük futbolcusunu transfer edebilme meselesinde daha büyüktür. 

Filmi 5. şampiyonluğa ilk gittiğimiz sezon gördük, Jardel'le başlamıştık, momentum tavandı. Genç Galatasaray yönetimi çapulculara beleş kombine yok dedi, kendi paralarıyla da almadılar, almazlar, çok iyi giden takıma otobandan İmparator diye bağırdılar, sonunda Osman Hattat'lar da yenildi. Tribünden kovamazsın bunları, oysa çok basit, Kale arkası ve kurumsal olarak alınan kombinelerin devir hakkını kapat, bir daha Galatasaray'ı ağızlarına almazlar, kahvelerde bile maç seyretmezler.

Gelelim sezona maça, son 5 sezonun en iyi oynadığımız ilk maçıydı. Öngörmüştük Yunus'un Sara'nın iyi oynayacağını, Yunus'ta tam diğerinde kıl payı isabet kaydettik. Totem yapmıyoruz 5 taş oynamıyoruz, takımda yeri garanti olmayan 2 futbolcu kendileri. Transfer öcüsü futbollarına yansır. Nitekim Yunus'un unutulmaz futbolu, son iki büyük şutu takımı ilk maç bütün bu olumsuzluklara rağmen aynı dersi çıkarmış olarak ipten alırdı. Tesellimiz 3 sezondur Ali Sami Yen'de devirememiş olmaları. 

Tarihinden ders alamayan kötü anıları misliyle tekrar yaşar. Son şampiyonlukların kitaplarını daha ilk maçtan yazmış biri olarak bu sezona taraftarlık tarihimin en kötü havasıyla girdim. bahis basamıyorum. Yazılara tekrar başladık, amacımız testi kırılmadan İbrahim'in ateşine su püskürten karınca olabilmek. 

Galatasaray tarihi, kupalar tarihi değil, savaş tarihidir. Büyük diyorsak laf değil, en çok da kendi içinde verdiği ve kazandığı savaşlar büyüttü. GALA, kupa kazandıkça bildiğini unutan, maça çıktıkça daha da kötüleşen Hoca'ya,  esirliği nereye kadar bilemediğimiz başkana, jetle gezen simitçi insan celeplerine, karaborsa, gasp çetelerine teslim edilip, 30 milyonun kaderini beklediği konjonktürel bir geçim kapısı değildir. 

GALA; kayıtsız şartsız, kongresiz seçimsiz, aklı hür  vicdanı hür Büyük GALA taraftarınındır.

GALA; Tek ve değişmez reisi Ali Sami Yen olan, Metin gibi sevip Alpaslan gibi peşinden koşanların oluşturduğu ilkeli ve gönüllü birlikteliktir. Mantra budur, 

Kuşandık, 27 için yine düştük yollara,,,,