1997-98 sezonu ortalarıydı. Çok uzak diyarlarda bir şehrimizin takımı gün saymaya başlamıştı 2. lige doğru. Tribünler yenilenmiş, çimler gıcır gıcır sanki düşmeyeceklermiş gibi asılıyorlardı. O maça dönemin başbakanı Mesut Yılmaz ve havalisini davet etmişlerdi. Şehirdeki garibanlar, eğitimsizler, iş bulamayanlar başka şehre göç edemeyenler bari futbolla oyalansalardı bir süre daha. Ama komadılar kardaş komadılar. Vanspor- Antalyaspor maçı oynanıyordu. Galipti Vanspor son dakikaya kadar. Son dakikada tartışılır bir pozisyonda ki Erman Toroğlu ben olsam veririm demişti. (Aynı olay Kadıköy'de olacak ve vereceksin öylemi), maçın hakemi çaldı penaltıyı. Ortalık karıştı, bir taraftar Antalyaspor hocası Şenol Güneş'e yumruk attı. Jandarma, polis olayları yatıştırınca geçti Antalyalı topun başına. Hiç bir insan evladı o penaltıyı atmazdı ama o attı. Berabere bitti maç, Antalyaspor, mağlup olsada bir şey olmayacaktı. Alt tarafı Vanspor bir sene daha oyalanacaktı o kadar. Şehir de o gün huzur içinde uyuyacaktı.
Sahasını kapattılar Van'ın, sonra belini doğrultamadı haftalar öncesinden teslim bayrağını çekti.
Önce insanlık, sonra sporun kurallarını uygula be hakem. Umarım şimdi başın göğe ermiştir. Değermiydi şu manzaraya, senin vermesen de olur olan penaltı kararın.
