Dile kolay geliyor. Tam yüz sene önce Papazın Çayırı'nda başlayan rekabet. Bildiğin mahalle maçı. Çayırdaki diğer insanlara bakılırsa maçı falan seyreden yok. Kime ne kardeşim, şimdi herhangi bir halı sahada oynanan maçı seyreden varmı. Nasıl olmuşsa zapta geçirmişler maçı. İlk maç demişler adına. Sonrakileri saymışlar, şimdikileri UEFA sayıyor. Metin'ler, Turgay'lar, Can'lar Fikret'ler 1950 lerde Fener-Galatasaray maçlarını, rekabete, Cemil'ler, Ziya'lar, Gökmen'ler, Fatih'ler derbiye, Hakan Şükür'ler, Bülent Korkmaz'lar, Tuncay Şanlı'lar savaşa çevirdiler.Bu saatten sonra beklenen dostluk mesajları verilmez. Metin Oktay'la Can Bartu forma değiştirip oymadı, Arda değiştirmez istemeyiz. Alex değiştirse Fener'liler istemez. Böyle gelmiş böyle gider. Yüz sene daha geçse o zamanki taraftarlar bizden daha gerilimli olurlar. Hele ki futbolun getirisi arttıkça iki takım arasındaki elektriğin voltajıda artacaktır.
Bir Galatasaray'lı olarak bu günün benim için hiç bir önemi yok bu açıdan. Benim futbola bağlılığım sadece Galatasaray içindir. Bizim bayramlarımız Galatasaray'ın yendiği günlerdir. Başka da bir bayrama ihtiyaç yok. Bu 100 senenin son 40 senesini koşan bir taraftar olarak Fenerbahçe'lilerle aynı ortamda bayrak sallamam.
