2000'lerin başında yürüdüler bizim çocuklar,
Tribünlerin en özgün en dinamik en güzel şovlarını yaptılar. İsyancılardı.
İlk Vllazina maçında göründüler, bilet fiyatlarına tepki olarak Eski Açık'ta ortaya çıkıp maskeli Aslanlar flamalarını astılar.
Gri, göğsünde YÜRÜYEDUR yazısı olan polar kapüşonlarıyla kısa da olsa hüküm sürdüler.
Ultras kültüründe, protest okumuş güzel çocuklardı. Bülent Korkmaz kadro dışı kaldığında evinin önünde sabahladılar, marş söylediler.
Her güzel kapalı tribün çocuğu gibi, gaspçı, karaborsacı çetelere yenildiler. Çapulculardan dayak yediler, lağım fareleri Aslan'ları kapalıda darp etti. Gurup olarak bir daha görünmediler.
İki üç ve daha fazla çocuğu Galatasaraylı yaptılar, tarihe böyle geçtiler.
Gala yaşadıkça, tribün kültürü var oldukça birileri hatırladıkça yaşayacaklar.
Kim bilir devran dönerse belki bir maç, belki tam zamanı, bayraklarla, naralarla geri dönerler.
Haydi be çocuklar, dardayız, momentum düşük, yakın şu cehennem meşalelerini, tribünler sizi çağırıyor neredesiniz, KOŞADUR'un.
İ
